Hawak ang kanyang kamay ay lumabas sila ng kanilang silid. This time ay parang lalong sumasal ang kanyang dibdib, alam niyang may mas malalim na lihim ang mga naganap ng gabing iyon. Nakakapanlumo na isipin na nandun din siya ng gabing iyon at isa din siya sa mga naging biktima ng gabing naganap ang panghahalay sa iba pang babae.
Pinaka ayaw niyang mabanggit ay ang salitang rape, dahil kahit naman yata sino ay di magiging katanggap tanggap na may kapwa tayo kababayan o kalahi ang magahasa. Yung mapagsamantalahan ng walang kalaban laban, dahil para sa kanya ay may katapatan naman silang mga kababaehan at di sila dapat na binababoy ng ganun ganun lang.
"Ma, iwanan na muna namin saglit si Bary, may pupuntahan lang kami." Paalam ni Patrick sa Mama niya na kalong ang anak niyang tulog na tulo
