Isang buwang makalipas
"Ikaw ang pinakamaganda sa araw na ito, tiyak hindi maiaalis ng hari ang kanyang tingin sayo." Tipid na napangiti ako sa sinabi ni Lorena. Hindi ko maiwasang malungkot at the same kabahan dahil sa araw na ito. Ito na talaga ang ilang beses na kasal na naudlot at ngayon araw na gaganapin. Hindi ko na pwedeng takasan dahil wala naman akong balak takasan. Ang isa sa dahilan kung bakit ako dati tumatakas dahil hindi ako sigurado sa nararamdaman ko.
"Nalulungkot ka ba dahil hindi makakapunta ang kapatid at ang iyong ina?" tugon naman ni Evina. Alam naman nila ang totoong nangyari at hindi ko yun sinekreto sakanila para ko na rin silang mga kapatid.
"Medyo, pangarap ko kasing maihatid niya ako sa altar kapag kinasal ako pero hindi na mangyayari yun. Ang malala pa hindi
