CHAPTER 37

1238 Words

"Salamat sa paghatid." Nakita ko naman itong tumango. Hindi ko alam kung bakit nga ba niyaya ko pa siya but I'm glad that he accompanied me. Masasabi kong maayos naman itong kasama pero snob rin madalas. Well iwan ko ba bakit hindi ako nito natitiis? "Next time ulit?" "Tsk,, tapatin mo nga ako. Sinama mo lang ako kanina dahil wala kang maisamang date mo. Hindi ba?" Napakagat naman ako ng labi ko at nagpeace sign. A part of it parang ganun na nga. Guilty. Ayoko rin kasing sumama dahil alam kong maout of place lang ako. Pero pinilit rin naman ako kaya wala na akong nagawa at nandamay pa ako. "Psh, akala mong nagagalit pa pero nag-enjoy ka rin naman kanina ah." Nahimik naman ito dahil niyang totoo. Mabuti nga at nakiki-usap na siya sa iba hindi katulad dati tuwing sinasama ko siya kailangan

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD