Tulala ako sa kalsada habang nagmamaneho si Charles. Dinig ko ang paulit-ulit na pagtikhim niya ngunit hindi ko siya nililingon. Dalawang linggo na ang nakakaraan simula nang makalabas ako sa ospital. Sa susunod na linggo, final exam namin.
"Iyah, tapos na ako sa project natin. Okay na 'yung recipe. Ipapakita ko sayo mamaya," mahinang sabi ni Charles.
"Okay," sagot ko, agad na tinapos ang usapan namin.
Ganito ang eksena araw-araw. Simula nang lumabas ako sa ospital, naging madalang na lang ang pakikipagusap ko sa mga taong nakapaligid sa akin. Naging mailap ako sa mga tao. Hindi ko na rin pinapansin ang mga kaklase ko na pinag-uusapan pa rin ako hanggang ngayon. Wala na akong pakealam sa sasabihin nila. Mapapagod din sila kalaunan.
Hindi ako masyadong nakapag focus nang sumapit na ang
