Chapter 48
“TATLO NA kayo ngayon diyan.” Bulong ko sa hangin sa tapat ng puntod nila Greg. Nasa musuleo ako nang araw na iyon, dumalaw agad ako pagdating ko. Namahinga lang ako ng konti sa bahay at nag-aya na rin agad papunta dito.
Naramdaman ko ang paghagod ni mommy sa likod ko.
“Nawala man sila pero nag-iwan sila sa ng napakagandang alaala. Ang mata ni Greg na nasa anak niyo ngayon ni Jeremie at ang puso naman ni Jeremie na nasa ibang tao. Nakatulong parin siya sa iba sa kahuli-hulihang pagkakataon.
Lumamlam ang mga mata ko. Kailan kaya matatapos ang mga sakit na pinapadanas sa akin ng tadhana? Hindi ko na yata kaya. Isip-isip ko.
SIMULA nang mawala si Jeremie ay tumamlay na ako sa lahat. Bihirang-bihira ako kumain at laging nag
