Chapter 7
1092 Words
"Darling...wake up..."
Nasilaw ako sa sinag nang araw na pumasok sa bintana ng hawiin ni Mommy ang black out curtain ko..Napatingin ako sa orasan na nasa side table...7am palang..Kasarapan pa ng tulog ko yun.And besides maaga pa...
para sa susunod kong klase.Sanay nanaman ang mga prof ko na kung wala ako ng 1st subject..Last subject naman ako ngcucut ng class...Maswerte na kung pasukan ko ang lahat ng klase ko sa isang araw...Para anu't school director ang Daddy ko kung magiging masunurin ang mag aaral..Madalas akong kagalitan ni Daddy..marahil nasisira ang image niya sa buong eskwelahan..pero lagi naman akong kinakampihan ni Momhy..Paboritong anak ako kasi nga bunso.
Dumapa ako para kahit papano hindi direktang tumama sa mukha ko ang sinag ng araw..Balak ko talagang matulog pa ulit...Hindi dahil puyat ako..in fact..maaga ako nakatulog. Nagising lang ako ng madaling araw nahirapan na ko matulog ulit..Sanay naman ako na kulang sa tulog lalo na kung galing ako sa gimmick..o kaya may tinatapos akong rated18 na palabas..but yesterday was different..Diretso ako sa bahay after school..ay hindi pala..pagkahatid kay Drea..may usapan kami ni Aleli na pupunta ako sa bahay nila..after school dahil wala ang parents nito.out of town daw..pero parang may nagdidikta sa isip at katawan ko na dumiretso na ng uwi..Hindi ko nga namalayan na nakauwi na ako kung hindi pa kinatok ni Manong Nestor ang kotse ko na nasa Anito...matagal na daw nakabukas ang gate pero hindi daw ako napasok..kaya napilitan na siya na katukin ako at nakita daw niya na tulala daw ako..Wala naman ako matandaan sa sinabi niya..Muntik ko na ngang makalimutan itext si Aleli na hindi ako makakapunta.Nagdahilan na lang ako na masama ang pakiramdam,partly hindi naman talaga dahilan yun kasi sumama talaga pakiramdam ko.Pagkakaen ng hapunan..dumiretso na ako sa higaan at nakatulog agad.Madaling araw ng magising ako dahil sa sobrang init ng pakiramdam ko lalo na ang aking dibdib.Para akong pinapaso..Hindi ko kinakaya ang init..ginusto kong tumayo pero hindi ako makagalaw..Parang may mga kamay na nakahawak sa kin..Tumigil lang ang init na dumadaloy aa dibdib ko ng Mag alas tres na..Tanda ko yung oras sapagkat napatingin ako sa orasan..Sinubukan ko ulit bumangon..at nagtagumpay naman na ako sa pagkakataong iyon..Mukhang sadyang masama ang matulog ng busog..hindi ko na ulit uulitin baka matuluyan na ako....Kakaibang bangungot..Parang totoong totoo....
"Baby...malalate ka na sa class mo...Im hungry na pati...Hindi pa ko kumakaen ng almusal...Hindi na nga kita nakasabay kumaen kagabi eh"
Sus ang aking ina...naglalambing nanaman..Sabay kasi kami kumakaen sa tuwing may pagkakataon.. na iilang beses lang mangyari dahil hindi magtagpo mga schedule namen...Sobrang busy nila including my two older brother..Si Daddy naman laging nasa library at laging may kaconference call..Kung Kayat sanay na kaming kumakaen ng kanya kanya..Minsan nga hindi pa..at sa labas na lang kami kumakaen..Hindi naman nasasayang ang luto ni Nana Seling at mga kasambahay na lahat ang uubos ng pagkaen...Hindi madamot ang parents ko pagdating sa mga ganung bagay..Kung anong kinakaen namen yun din ang kinakaen ng mga kasambahay..
"Inihanda ko na ang pampaligo mo.....Ill wait for you downstairs..
Kaya kahit ayaw ko pa..napilitan na akong bumangon...At dumiretso na ng cr.
Pagbaba ko..nakaready na ang table..Nagulat ako at limang plato ang nakahain..Ibig sabihin sabay sabay kaming magaalmusal....Nakarinig ako ng mga nagmamadaling yabag pababa..nakita ko ang dalawang kong kuya bitbit ang kanilang mga gamit at mukang ready ng pumasok...Bumukas na din ang pintuan ng Library at iniluwa nito ang aking amang mukhang papasok na din...Palabas na sa pinto ang tatlo ng harangin ng aking Ina..na galing sa kusina...
"Hindi ba muna kayo mag aagahan?Bibihira tong pagkakataon na ito..Na sama sama tayong mag aagahan...
Magproprotesta sana ang tatlo pero binigyan sila ng tingin ni Momhy na hindi nila matatanggihan...We all loved Momhy so much..kaya kapag ito ang humiling paniguradong pagbibigyan..
Sabay na kaming mag-anak na umalis ng bahay..Si momhy ay sumabay na lang sa kotse ni kuya Brent..And the rest of us is kanya kanyang pasok sa aming mga sasakyan para makaalis na..Pinauna ko na silang lumabas ng garahe since hindi naman ako nagmamadali..
saktong 8:30am nasa school parking na ko..Naglalakad na ako papuntang gate ng makasabay ko si Aleli na kababa lang ng kotse..hatid ng driver..
"Okay ka na babe?"nag alala ako sayo..hindi ka naman kasi tinatablan ng sakit...Sabi ni Aleli sabay halik s pisngi ko..She is such a sweet girl..bukod sa maganda at nanggaling sa may kayang pamilya..Mabait din ito sa lahat.Palangiti din ito..Hindi yata marunong magalit ang babaeng ito eh...
"Okay na ko..sumama lang ang pakiramdam gawa ng pagod..
Lime excuses...Saan naman ako mapaoagod aber?!Halos hindi na nga ako pumasok sa mga subjects ko..wala din akong extra curricular activities..Hindi ako interesado sa mga school organizations...
Balak ko muna siyang ihatid sa department nila ng makita namen ang nagkakagulong mga estudyante na parang may susugurin....Napailing na lang ako..ang aga aga para magrambulan ang mga ito..
"Si Salvacion yun hindi ba?
"Oo nga..tara..siya ang may kakagawan niyan..tiyak!"
Napatingin ako sa tinuro nilang "niyan"
Isang pinanang uwak ang nasa may flagpole..Galing huh..sentrong sentro ang arrow..Bull's eye kumbaga..
"OMG...is that a crow?!gross!
Hindi ko napagtuunan masyado si Aleli dahil nakita kong nagtakbuhan na ang mga estudyante palapit kay....Drea?!Si Andrea Salvacion ang may gawa nun?!Hindi na din ako ngisip at tumakbo na din palapit kay Andrea..sa dami ng susugod sa kanya..bugbog ang aabutin nito..Kumbakit ba naman hindi pa ito tumakbo at nakatayo lang at inaantay ang "kamatayan"nito..Malamang diretso patay na talaga toh kung hindi pa siya tatakbo...Swerteng mas malapit ako kay Andrea kesa sa nga galit na estudyante ng Galakdangan University... kung kayat bago pa makalapit ang mga ito ay naabot ko na ang ang babae at hinila patakbo..Tumakbo na din ito kahit nakapikit padin ang mga mata.Paanong parang nanginginig ang katawan nito sa Takot pero hindi man lang ito kumilos para lumayo kanina..Basta lang ito nakatayo at nakapikit at inaantay ang hatol ng madlang pipol..Nakapikit pa din ito kahit ng makarating na kami sa may damuhan..Kaming dalawa lang ang nakakaalam ng lugar na yun kung kayat hindi na kami nasundan pa ng mga estudyante.Hindi na din siguro kami tinangkang hanapin ng mawala kami sa paningin nila..Hindi ko na alam ah.. basta ang nais ko lang knina ay ilayo ang babaeng ito sa tiyak na kapahamakan..
Tiningnan ko ito habang habol padin namen parehas ang hininga namen.Ang agang exercise naman kasi nun...
"Ikaw?!"Nanlaki ang mata nito..Bakit parang ang ganda ng mata niya ngayon?Siguro kasi kitang kita ko ang buong mukha niya ngayong hindi nakatabon ang buhok nito sa mukha..
"Ang laki na ng utang mo sakin Drea at mukhang hindi mo alam pero Mahal akong maningil" Nakangisi kong sagot na lalong ikinapanlaki ng mata nito..
- Writer
