Chapter 68
Zhannia
TUMAYO ako sa kinauupuan at lumabas ng bahay na walang paalam, dala ang bigat sa dibdib ko dulot ng napanod kong video. Hindi ko maintindihan ang sakit na nasa dibdib ko. Akala ko nakalipas na at tapos na 'yun, akala ko okay na ako. Pero bakit ganito? Bakit parang sariwa pa rin ang lahat?
Hinayaan ko ang aking sarili na maglakad–lakad sa dalampasigan, hinayaan ang simoy ng hangin na humaplos sa aking balat. Hanggang natagpuan ko ang aking sarili sa harap ng isang lumang cottage—ang pinakaunang cottage bago pa ako dumating sa Isla. Malaki ito at tila nagtataglay ng mga alaala ng isang panahon na matagal nang lumipas.
Pabagsak akong naupo sa labas, iniangat ang mga tuhod ko, at itinago ang mukha ko sa mga braso ko. I couldn't hold it anymore. The tears came, streaming
