Her POV
Tulala pa rin ako kahit nakalabas na kami ng ospital. Binigyan ako ng mga vitamins para sa baby. Sinabi sa akin na mag-expect ako na baka manganak ako ng wala pa sa siyam na buwan kasi isang taong lobo ang baby ko so normal lang na mapaaga ako ng panganganak. Maaari din daw na magtaka ako sa mabilis na paglaki ng bata sa tyan ko. Kasi nga wolf ang dugo ng baby ko. Hindi narin daw kelangan na pumunta ako ng bayan kasi may pack doctor kami at mas safe na dun ako mamonitor para iwas sa mga tao.
Nakasakay na kami sa kotse ay tulala pa rin ako. Hindi parin ako makarecover sa shock sa balitang toh..
Buntis ako at magiging mommy na ako.
Hindi ko alam kung maiiyak ako o matutuwa. Magkakaanak ako pero wala man lang ang tatay nito sa tabi ko. Hindi ko alam kung matutuwa ba siya. Magustuh
