"Sweetie, ayos ka lang ba?"
Hindi ako tumugon sa tanong nito. Talagang pinagbuti ko ang aking pagtutulog-tulugan. Ramdam kong gumapang ang kamay niya sa loob ng damit ko at patungo sa aking boobs.
"Alam ko gising ka sweetie. Okay fine, ako na ang hihingi ng sorry kahit alam ko naman na wala akong kasalanan sa 'yo.
I'm really sorry, sweetie. Sobrang namimis na kita. Kaya please kausapin muna ako. Nag-aalala na ako sa 'yo, bakit bigla kang pumayat? May masakit ba sa 'yo?" tanong ni Matt na nag-aalala.
So, alam pala nito na gising ako. Nakakahiya naman. Ramdam ko tuloy na namula ang aking pisngi. Tila ayaw ko nang harapin si Matt. Ngunit hindi 'di ko naman pwedeng hindi siya kausapin lalo na at ito na ang nagpakumbaba.
"Sweetie, I miss you so much," bulong pa niya sa akin sabay halik
