The Lost Heiress

Chapter 3

"Hello, Mrs. Fuentebella, I don't mean to disturb you at this moment, but guess I found your lost heiress."

Napatakip ng bibig si Alexa Fuentebella sa narinig mula sa private detective. Maluha-luhang siyang naupo sa tabi ng kama katabi ang naalimpungatan ang asawa.

"Where is she?" tanong ng ginang sa pagitan ng paghikbi. It's been 4 months since their only daughter escaped from their mansion. Nakatakdang ikasal ang babae sa isang prinsipe sa England. Marahil narinig ng dalaga ang plano ng mga magulang na pinagkakasundo siya sa magulang ng lalaking hindi niya kilala dahilan upang tumakas ito at walang may alam kung saan ito nagpunta. Isang linggo na itong hindi umuuwi nang magkasundo ang mag-asawa na lihim itong ipahanap sa magagaling na detective.

"As what I heard, her fiance would take her home."

"Oh my gosh. Did Leon find her?" Hindi makapaniwalang tanong ng ginang.

"Yup. What more surprising is, he found her in his own den."

Hindi naintindihan ni Mrs. Fuentebella ang tinutumbok ng private detective na binayaran nila upang hanapin ang nawawala nilang tagapagmana.

"Thank you, Lucas. That's all I need to know. Thank you for still working at this hour. Good night."

Nang patayin ng ginang ang tawag ay umismid ang detective.

This is strange...

*********

Tuluyang tinangay ni Leon ang babaeng lango ng alak. Hindi niya inaasahang kusang gagawa ng paraan ang tadhana upang paglapitin sila. Ang problema na lamang niya ay paano makukumbinsi ang babae na ikakasal sila.

Hiniga niya ng maingat ang babae sa backseat ng kaniyang kotse. Sandali niya itong tinitigan.

"You look tired and in pain tonight, Mhori... Why are you still clinging to that bastard? I'm curious." Sinapo niya ang noo ng nahihimbing na dalaga.

"Forgive me, but I need to protect you."

Sinara na ni Leon ang pinto ng backseat at suaveng lumipat sa driver's seat.

*RING RING*

"Yes mom, Akhani's with me. I will take her home."

"Leon, I want to talk to her. Please put her on the phone." Nagsusumamong wika ng ginang.

"As much as I wanted to have her on the phone, but she is sleeping as of the moment. She's drunk. No worries, I will make sure that she can no longer hide from us..."

"I just missed my princess."

"I know mom. We found her. I miss this woman as much as you do. She cannot escape from my arms once again."

"Thank you, knowing that she is fine, I can now sleep safe and sound."

"But I am worried about something. She cannot recognize me nor remember who I am."

Narinig niyang nagulantang ang ginang sa pagtatapat niya. Tinignan niya ang babaeng mahimbing na natutulog sa likod ng kaniyang sasakyan gamit ang rear view mirror sa unahan.

Forgive me Mhori, but you need to pretend to be someone else for me to protect you. I'm sorry.

"How come she cannot remember her own fiance?“

"I'll find out what happened, mom. For now, please have a rest. Maybe it is because of the alcohol. I'm not sure, or she is playing hard to get game with me. But she is too drunk to play dumb."

"Yeah, maybe. I didn't know that she can drink alcohol. My poor, Akhani. Please call me immediately once she woke up. I'll hang up now. Take care of your bride."

*Toot toot toot*

Nagnakaw ulit siya ng sulyap kay Mhori saka hinaruruot ang puting chevrolet.

× × × × × × × ×

NAALIMPUNGATAN si Mhori bandang ala cinco ng madaling araw. Mabigat pa rin ang kaniyang ulo at hindi niya maidilat ang mata sa malalang antok. Pero nagwawala na ang pantog niya. Kapag hindi siya bumangon ay magkakalat siya kung saang lupalop man siya nakahiga.

Nanlaki ang mga mata niya nang mapagtantong wala siya sa lumang apartment na tinitirhan. Imposibleng pag-aari ni Erica ang ganoong kagarbong silid. Pastel green and kulay ng silid na may mga malalaking painting sa mga pader. Mukhang mamahalin dahil gawa sa ginto ang frame. Idagdag mo pa ang chandelier sa kisame pati ang mga mamahaling vase na naka-display. Halos mapaupo siyang muli sa kama. Doon niya lang napansin na master bed iyon.

"Nananaginip ba ako?"

Napahawak siya sa kaniyang mabigat na ulo. Hanggang sa mga sandaling iyon ay gumagalaw sa paningin niya ang paligid. Inipit niya ang kamay sa dalawang hita sa pag-aakalang maiibsan niyon ang pagwawala ng kaniyang pantog.

"Hello?" sigaw niya.

Wala siyang makitang ibang tao sa lugar bukod sa kaniya. Lakad-takbo ang ginawa niya upang hanapin ang banyo. Lahat ng pintong madaanan ay binubuksan niya.

Hanggang sa wakas ay nakita niya rin ang banyo. Napaka ganda ng istruktura ng lugar.

Mabilisan niyang inangat ang pulang dress at binaba ang salawal saka parang bagong panganak na nakaraos mula sa sasabog niyang pantog kanina lamang.

Ngunit halos umurong ang ihi niya nang may lumabas na lalaki mula sa berdeng kurtina na naghahati sa shower room at toilet.

"Gising ka na pala, Akhani." ani ng lalaki na may pamilyar na boses. Katatapos lang nitong mag-shower at kitang-kita niya ang hulma ng katawan ng lalaki. He had a four pack abs with a broad shoulder to die for. He also had that pointed nose with beautiful deep set of eyes.

Alam niyang hindi niya dapat hinahangaan ang kakisigan at kagwapuhan ng lalaki lalo na at nakababa pa ang kaniyang salawal.

"Aaaaaaaaaaaaaaah!" tili niya.

Nang mapagtanto ni Leon ang sitwasyon ay tawa-tawa siyang tumalikod.

"Oh, come on. I am your future husband. This isn't the first time that we shared bathroom together."

Hindi niya naintindihan ang sinabi ni Leon.

"What did you say?" Matapang niyang tanong matapos i-flush ang toilet.

Nakakahumaling na ngiti mula kay Leon ang tumambad sa kaniya.

"I said, you are my future wife, Akhani Fuentebella."

Akhani who? Wait. Am I dreaming?

She doesn't have any clue about what he is talking about. What is clear to her is everything in her head is moving in slow motion. Mhori thought that it's all part of her dream.

"Masarap bang malasing?" tanong ng Leon.

"Are you real? Or this is just a product of my imagination? This place... Is this even real?"

Ngumiti si Leon sa tanong ng babae. Natatawa siyang pinagmamasdan ang papikit-pikit na mata nito.

Inakay niya palabas ang babae na para bang wala ng pakialam na tanging tuwalya lamang ang nagtatakip sa kaniyang p*********i.

"You are not dreaming. This is all real." ani Leon habang palabas sila ng banyo.

Tumigil sandali si Mhori at pilit na tumitig sa mukha ni Leon.

"I don't believe you. How come I am here with a gorgeous man like you in this fancy place? This is definitely a dream. And when I wake up, I'll be in Erica's couch."

Natawa si Leon sa sinabi ng dalaga.

"So I don't mind kissing you—" ani Mhori na kinabigla ni Leon.

Tumingkayad si Mhori at niyapos ang leeg ng estranghero saka nilapat ang mga labi.

Leon cannot believe her that she wanted that kiss deeply. He cannot resist. Sinabayan niya ang pagbuka ng mga labi nito.

It lasted for a minute. She stopped. At walang habas siyang sinukahan. Sumuka ng sumuka ang babae. Mukhang kailangan na naman niyang maligo. Nagpunas ng labi si Mhori saka tuluyang gumewang-gewang at sumalampak sa namantiyahan niyang carpeted floor.

Damn it!

* * *

NAGISING si Mhori nang tumama ang sikat ng araw sa kaniyang mukha dahil sa nakahawing kurtina. Uminat-inat muna siya bago tuluyang idilat ang mga mata. Naramdaman niyang malaki ang kamang hinihigaan kaya mabilis siyang napadilat.

"My goodnes!!" bulalas niya nang makita ang silid. Nakalimutan niya ang marangyang lugar nang mapagtanto niyang wala siyang saplot.

"Oh my goodness!!!" sigaw niyang muli.

Hinanap niya sa paligid ang damit. Habang iniisip kung paano siya napunta sa lugar na iyon.

"Nasaan ang mga gamit ko? Ang cellphone ko, nasaan?"

Parang tanga niyang kinakausap ang sarili.

"Mhori! Ano'ng ginawa mo kagabi?!!! My goodness! Gracious!!!"

"You're awake." ani ng lalaking may baritonong boses.

"Waaaaaaah! Sino ka ha? Ano'ng ginagawa ko rito? Nasaan ang mga gamit ko? Ba-ba-bakit ako na-na-nakahu-hu-bad?" Malakas ang boses niya sa mga unang tanong habang pahina ng pahina naman ang boses niya sa huling tanong.

Mahigpit niyang niyakap ang kumot na nagtatakip sa kaniyang hubad na katawan. Tinignan niya ang lalaki na prente lamang na humihigop ng kape habang may punit ang sandong suot.

"I didn't know that you are that good in bed, my dear fiance. I really thought na isusuko mo lang sa akin ang perlas ng silangan pag kasal na tayo."

"What the f**k! A-anong si-sinuko ang perlas ng silangan ang sinasabi mo riyan?! At anong fiance ang pinagsasabi mo? Hindi nga kita kilala! Wala akong natatandaan! Sinamantala mo ba ang kahinaan ko?"

"Do you really not remember how good was it last night?" Panunukso pa ni Leon sabay unti-unting lumapit sa kama.

"H-Hwag kang lalapit! Sisigaw ako..."

"Go ahead."

Tuloy-tuloy na naglakad si Leon sa kama kung saan naroon si Mhori.

"Rapeeee! Raaaaaapist!!! Tulungan niyo kooooo!"

Natawa ng malakas si Leon.

"Rape? Rapist? Isipin mong mabuti kung anong ginawa mo kagabi. From now on, hindi ka na pwedeng uminom sa labas nang hindi ako kasama."

Nilapag ni Leon sa maliit na mesa ang kape saka initsa ang mga larawan sa nag huhumerintadong si Mhori.

Kinuha ni Mhori ang isa. Nanlaki ang mga mata niya nang makitang kuha nilang dalawa ang larawang iyon habang masayang magkahawak ng kamay.

"Hindi ako 'to kahit pa kamukha ko ang babae. Hindi ako 'yan."

Tinignan niyang muli ang iba pang mga larawa na animo'y nakalimot sa hubo niyang katawan.

"Tsk. Ang galing lang ng pagkaka-edit sa picture ha. Magkano binayad mo?" panghuhuli ni Mhori.

"Totoo ang lahat ng' yan. You are my fiance."

Pinakita ni Leon ang wallet picture niya. Siya iyon na binibida ang engagement ring.

"I doubt it. Kamukha ko lang siguro pero hindi ako 'yan."

"How about this?"

Inabot ni Leon ang isang family picture kay Mhori.

"You are Akhani Fuentebella, the runaway heiress of Alexa Fuentebella and Alej Fuentebella."

Hindi pinansin ni Mhori ang sinabi ni Leon. Tinitigan niya lang ang larawan na para bang tumindig ang kaniyang balahibo at kinilabutan. Sa pagtitig niya sa larawan ay naghatid iyon ng kakaibang pakiramdam sa kaniyang kaibuturan.

"This is definitely not me. May kaya lang ang pamilyang pinanggalingan ko. Sumakabilang buhay na ang lola at mama ko. Hindi ko alam kung nasaan ang kuya ko. Kaya namumuhay ako ng mag-isa."

Malungkot ang bawat kataga ng dalaga. Inabot muli ni Leon ang kape sabay higop.

"Napagkamalan mo lang ako pero hindi talaga ako 'yan."

"Too bad. I had an intimate love making with you—"

"Shut up!"

Pinutol ni Mhori ang sinasabi Leon.

"Nasaan na ang damit at gamit ko?"

Pilit na inalala ni Mhori ang nangyari kagabi. Wala siyang maalala bukod sa tagpong may hinalikan siya kagabi. Napatakip siya ng bibig nang luminaw sa kaniyang isipan na ito nga ang lalaking hinalikan niya.

"I will just pretend that nothing happened between us. In return, you will pretend to be Akhani, the heiress of Terra Fuentebella..."