CAMILLA
Amoy na amoy ko ang lansa sa aking kamay—malapot, malagkit ngunit nakakalibog. Tinignan ko ulit si Tonio. Humihingal siya at nakapikit. Butil-butil ang pawis sa kanyang noo.
“Camilla, hindi na ako makatayo. Ang sarap.” Bulong niya.
Hindi puwede ito. Alangan namang tatabihan niya ako ng ganito ang amoy naming dalawa.
“Hindi puwede. Maghugas tayo.”
Lumingon siya sa akin ng nakangisi. Hinawi niya ang kanyang namamasang buhok sa pawis. Hindi ko maiwasang titigan ang buo niyang katawan. Lalaking-lalaki. Nakaramdam ako ng kaunting panghihinayang na sana pala ay inupuan ko na siya kaninang nasa rurok pa ang libog naming dalawa. Pero hindi na puwede. Mukha nang lantang ampalaya ang alaga niya.
“Ano’ng pakiramdam ng nakasubo ng batuta? Gusto mo ba ng isa pa?” Panunuya niya sa akin.
