Chapter 67
Sa unang sigaw niya ay tila walang nakarinig no'n. Kaya paulit-ulit siyang sumigaw nang ubod ng lakas. Binuhos niya roon ang lahat ng makakaya niya. Ang pinakamalakas niyang sigaw ay nagawa niya na yata. She shouted like it was a matter of life and death. At last, she finally caught some of the people's attention. Ang mga bata ay napatingin sa bahay nila kaya sumigaw siya ulit. "Tulong! Nakakulong kami rito!" pag-uulit niya. Ang mga bata ay nanlaki ang mga mata at nagtakbuhan nang marinig 'yon. For a moment, her heart sank because she thought that they ran away because of fear. "Mama?" ani Antonella na pinapanood na ang ginagawa niya. Nilingon niya ito at pilit na nginitian ang bata. "Just stay there. Nanghihingi ako ng tulong para makalabas na tayo rito," aniya. Pagsilip niya u
- Writer
