HINDI natapos sa sahig ng sala ang kabaliwan namin.
Para kaming mga hayop na matagal na nakulong at biglang nakawala sa hawla. Nawala na ang lahat ng hiya at pagpipigil ni Julian. Dahil wala si Blake at solo namin ang buong bahay, ginawa naming parausan ang bawat sulok nito.
Kinabukasan, magkatabi kaming nagising sa kama ko. Tanghali na. Kumakalam na ang sikmura ko, hindi lang sa gutom sa pagkain, kundi sa pagod. Nauna siyang bumangon para ipagluto ako ng tanghalian.
Nang bumaba ako, naabutan ko siya sa kusina. Nakasuot lang siya ng manipis na sando at boxer shorts habang nagigisa ng bawang at sibuyas. Ang bango ng niluluto niya ay humalo sa amoy ng kape.
Pinagmasdan ko ang likod niya. Hindi kasing-lapad ng kay Blake, pero matipuno pa rin. Dahan-dahan akong lumapit sa likod niya a
