Ang Aksidente
1266 Words
DAHIL sa lecheng "respeto" na gusto ni Julian para sa akin, lalo akong nagutom.
Ilang araw na ang lumipas simula noong mag-away kami sa mismong first monthsary namin. Hindi ko na siya kinausap mula noon. Tuwing nagte-text siya, binabalewala ko. Tuwing tumatawag siya, nire-reject ko. Paano ko siya kakausapin kung ang mismong presensya niya ay nagpapaalala lang sa akin na hindi ko makukuha ang gusto ko?
Gusto kong mayakap nang mahigpit. Gusto kong may maramdaman na bigat sa ibabaw ko. Pero dahil nagmamarunong si Julian, napilitan akong humanap ng sarili kong paraan para maibsan ang uhaw ko.
At ang naging kanlungan ko? Ang banyo.
Sabado ng umaga. Wala na namang tao sa taas. Pumasok ako sa banyo, ni-lock ang pinto, at binuksan ang shower. Hinayaan kong umagos ang tubig para gumawa ng ingay. Para walang makarinig sa mga susunod kong gagawin.
Wala akong suot ni isang hibla ng damit. Pero may hawak ako.
Sa kabilang kamay ko, hawak ko ang isang lumang gray na t-shirt ni Blake na pasimple kong ninakaw mula sa basket ng mga labahin niya kahapon. Sa kabila naman, ang paborito kong "tropeo" ang isang itim na boxer briefs niya na ilang araw ko nang tinatago sa ilalim ng kama ko.
Umupo ako sa malamig na tiles ng banyo, hindi alintana ang patak ng tubig mula sa shower head na tumatama sa likod ko.
Inilapit ko ang gray na t-shirt sa mukha ko. Huminga ako nang malalim. Amoy pawis, amoy araw, amoy Blake.
"Kuya..." ungol ko, kasabay ng paghampas ng tubig sa sahig.
Ipinulupot ko ang t-shirt sa leeg ko, para bang mga braso niya ito na nakayakap sa akin. Pagkatapos, kinuha ko ang itim niyang briefs. Ginamit ko ito para haplusin ang sarili ko. Ang gaspang ng tela sa maseselan kong bahagi ay nagpapadala ng kuryente sa buong sistema ko.
Ipinikit ko ang mga mata ko. Sa isip ko, hindi damit ang humahaplos sa akin. Ang mga magagaspang na kamay niya iyon. Ang mainit niyang hininga.
"Ahhh... Blake, sige pa..." bulong ko sa hangin.
Binilisan ko ang galaw ng mga daliri ko na nababalot ng tela niya. Umalingawngaw ang mahina kong pag-ungol sa loob ng banyo, pilit na nilulunod ng tunog ng shower. Malapit na ako. Konting-konti na lang. Ang init sa puson ko ay parang bulkang sasabog na
TOK! TOK! TOK!
Napamulat ako. Nanigas ang buong katawan ko.
"Karla?"
Ang malalim at paos na boses ni Blake mula sa labas ng pinto ay nagpatalon sa puso ko.
"Karla, matagal ka pa ba diyan?" tanong niya. "Gagamit sana ako ng banyo. Kanina pa umaandar 'yung shower, baka ubusin mo 'yung tubig natin sa tangke."
Nataranta ako, pero saglit lang. Kasi pagkatapos ng kaba, mabilis na pumasok sa utak ko ang isang napakamapangahas na ideya. Isang ideya na magpapabaliw lalo sa akin at baka pati sa kanya.
Gusto mong gumamit ng banyo, Kuya? Sige.
Mabilis kong itinago ang mga ninakaw kong damit niya sa likod ng lalagyan ng mga sabon, kung saan hindi niya agad makikita. Kumuha ako ng isang manipis na puting tuwalya.
Sa halip na ibalot ito nang maayos sa katawan ko, ipinulupot ko ito nang napakaluwag. Isang maling galaw lang, isang maliit na hatak lang, malalaglag ito.
Pinatay ko ang shower. Basang-basa ang buhok ko. Tumutulo ang tubig sa leeg ko, pababa sa dibdib ko.
"P-patapos na, Kuya!" sigaw ko pabalik. "Bubuksan ko na!"
Huminga ako nang malalim. Hinarap ko ang pinto. Pinihit ko ang doorknob.
Click.
Binuksan ko ang pinto. Nakatayo si Blake sa labas, halos isang dangkal lang ang layo sa akin.
Naka-sleeveless shirt lang siya na puti, yung tinatawag nilang "ripless", na nagpapakita ng malalaki niyang braso. Nakasuot din siya ng manipis na basketball shorts. Bagong gising siguro dahil medyo gulo pa ang buhok niya, pero ang gwapo-gwapo pa rin.
"Sorry, Kar, naiihi na kasi—"
Hindi niya natapos ang sasabihin niya. Dahil eksaktong paglingon niya sa akin, palihim kong binitawan ang dulo ng tuwalya na kinapitan ko.
Swoosh.
Bumagsak ang puting tuwalya sa sahig.
Tumambad sa harapan ni Blake ang buong katawan ko. Walang tinago. Walang saplot. Basang-basa ang balat ko, kumikinang sa ilaw ng banyo. Ang mga dibdib ko, ang baywang ko, ang p********e ko lahat ay lantad na lantad sa mga mata ng stepbrother ko.
Natigil ang pag-ikot ng mundo.
Nakita ko kung paano nanlaki ang mga mata ni Blake. Ang tingin niya ay bumaba mula sa mukha ko, papunta sa dibdib ko, pababa sa tiyan ko. Kahit isang segundo lang iyon, alam kong nakita niya lahat.
"s**t!" bulalas niya.
Mabilis pa sa alas-kwatro, napatakip siya ng mukha gamit ang dalawang malalaking kamay niya. Agad siyang tumalikod, nagkukumahog.
"D-Diyos ko, Karla! Sori! Sori, hindi ko sinasadya!" sigaw niya, nanginginig ang boses. Halos magkandautal-utal siya sa paghingi ng tawad, nakaharap sa pader ng pasilyo. "Hindi ko alam na... a-akala ko nakabihis ka na! Magtuwalya ka nga!"
"Hala, Kuya! Sori! N-nadulas 'yung pagkakatali ko!" pagpapanggap ko. Binalot ko ng pekeng gulat at hiya ang boses ko.
Yumuko ako para pulutin ang tuwalya. Pero ginawa ko ito nang napakabagal.
Habang nakayuko ako, pasimple akong sumulyap sa kanya. Nakatalikod pa rin siya, nakatakip ang mukha, at humihinga nang malalim. Halatang tensed na tensed ang malalapad niyang balikat.
Pero ang mas napansin ko, at ang nagpalaki ng ngiti sa mga labi ko, ay ang ibaba niya.
Dahil nakatalikod siya nang bahagya at nakatagilid mula sa pwesto ko, kitang-kita ko kung paano humigpit ang manipis niyang basketball shorts sa harap.
May bakat.
At hindi lang basta bakat. Buhay na buhay ito. Galit. Umumbok nang husto ang tela ng shorts niya dahil sa kung anong nagising sa loob nito.
Kagat-labi akong napatitig doon. Nakita mo lang ang katawan ko, Kuya, tumayo na agad 'yan? Ang lalaking pilit nagpapaka-inosente, ang lalaking pilit akong nirerespeto bilang kapatid... ay hindi kayang kontrolin ang sariling katawan. Nag-react ang p*********i niya sa akin. Nagnanasa rin siya.
"B-bihis na ako, Kuya. Sori talaga. Pumasok ka na," malambing kong sabi habang itinatali nang maayos ang tuwalya sa dibdib ko, tinatago ang demonyong ngiti sa mukha ko.
Lumingon si Blake nang bahagya, nakatakip pa rin ang isang kamay sa mata niya. "H-hindi na. Sa baba na lang ako iihi. Sori ulit, Karla. Sori talaga."
Halos takbuhin niya ang hagdan pababa. Rinig na rinig ko ang mabibigat niyang yapak na parang tumatakas mula sa isang nag-aapoy na gusali.
Nang marinig ko ang pagsara ng pinto ng banyo sa ibaba, sumandal ako sa hamba ng pinto.
Tinanggap ko ang "sorry" niya kanina. Pero ang totoo? Gusto kong sumigaw sa tuwa. Gusto kong tumawa nang malakas.
Ang aksidenteng ginawa ko ay nagbunga ng pinakamasarap na premyo. Nakita ko ang pruweba. Kahit anong pagtanggi ng utak niya, hindi nagsisinungaling ang katawan niya. Gusto rin niya ako.
Bumalik ako sa loob ng banyo at ni-lock ulit ang pinto. Kinuha ko ang itim niyang briefs mula sa pinagtataguan ko.
Sariwa pa sa isip ko ang reaksyon niya. Ang nanlalaki niyang mga mata. At ang malaking bukol sa shorts niya.
Dahil doon, mas lalong nag-init ang katawan ko. Isinandal ko ang sarili ko sa pader, ipinikit ang mga mata, at tinapos ang sinimulan ko kanina.
At sa pagkakataong ito, hindi na lang imahinasyon ang nagpapainit sa akin. Alam ko nang balang araw... hindi lang damit ang hahawakan ko.
- Writer
- chap_listContents
- likeADD