My Step-brother
1291 Words
Amoy na amoy ko yung bawang at toyo na sumisingaw mula sa kusina.
Alas siyete ng gabi. Nakaupo ako sa dining table habang pinapanood yung likod ni Blake habang naghahalo siya ng niluluto niya. Nakasuot na siya ng t shirt ngayon isang lumang puting shirt na medyo fit sakanya enough para bumakat yung muscles ng balikat niya tuwing gumagalaw siya.
"Malapit na to," sabi niya nang hindi man lang lumilingon. "Gutom ka na ba?"
"Keri lang," sagot ko pero ang totoo kanina pa kumukulo yung tiyan ko. Hindi dahil sa gutom kundi dahil sa matinding kaba. Kaming dalawa lang dito. Yung tunog lang ng sandok sa kawali pati yung huni ng mga kuliglig sa labas yung naririnig ko.
Habang pinapanood ko siya hindi ko maiwasang bumalik sa alaala nung unang araw na nakilala ko siya.
Sampung taon na yung nakalipas. Dose anyos lang ako nun. Bata payat at sobrang mahiyain. Kaka annul lang ni Mama sa totoo kong tatay at ipapakilala niya sana ako sa bago niyang partner si Papa Nestor.
Kabadong kabado ako nun grabe. Sabi ni Mama may anak daw si Tito Nestor. Lalaki. 22 years old. College graduate na. Matanda na para sakin.
Ang nasa isip ko nun baka masungit siya. Baka ayaw niya sakin kasi anak ako sa labas ng pamilya nila. Baka away awayin niya lang ako.
Pagdating namin sa bahay na to sa mismong bahay na tinitirhan namin ngayon nakayuko lang talaga ako. Nakahawak ako ng mahigpit sa laylayan ng bestida ni Mama.
"Karla," tawag ni Papa Nestor. "Ito ang kuya mo. Si Blake."
Dahan dahan akong nag angat ng tingin.
At dun ko siya unang nakita.
Hindi siya nakasimangot. Hindi din siya mukhang galit. Nakangiti siya isang ngiti na abot hanggang sa mga mata niya. Lumuhod pa siya nun para maging ka level ko para lang hindi ako matakot sakanya.
"Hi, Karla," bati niya. Ang lambing ng boses niya super. Hindi nakakatakot. "Ako si Kuya Blake. Welcome sa bahay."
Inabot niya yung kamay niya at ginulo yung buhok ko. Nung araw na yon wala akong naramdamang malisya. Wala akong naramdamang pagnanasa o kung ano man. Ang naramdaman ko lang talaga ay safety. Parang safe na safe ako sakanya.
Sa loob ng sampung taon pinatunayan niya yon sakin.
Siya yung laging sumusundo sakin kapag busy sila Mama. Siya yung taga buhat ng mga mabibigat na projects ko sa school. Siya yung nagtatanggol sakin kapag may nangaaway sakin na kaklase. Siya din yung nagturo sakin mag drive.
He was the perfect brother.
At iyon nga yung naging problema eh.
Kasi sa bawat kabutihan na pinapakita niya sa bawat pag aalaga niya sa bawat pagsabi niya ng “Ako na ang bahala sa’yo, Kar,” unti unting nagbabago yung tingin ko sakanya.
Hindi ko alam kung kailan to nagsimula. Basta isang araw nung nag 18 ako at isinayaw niya ako sa debut ko naramdaman ko nalang na ayoko na siyang tawaging Kuya. Nung hawak niya yung bewang ko habang sumasayaw kami hindi na safety yung naramdaman ko eh.
Init. Sobrang init.
Gusto kong hapitin niya ako palapit sakanya. Gusto kong ibaon yung mukha ko sa leeg niya. Gusto kong yung mga kamay na nag alaga sakin bilang kapatid ay hawakan ako bilang isang tunay na babae.
Kasi sobrang bait niya talaga. Sobrang gentle. At sa mundong puro manloloko at gago paano ko naman mapipigilan yung puso ko na mahulog sa nag iisang lalaking hindi ako sinaktan kailanman?
"Kar? Hoy, tulala ka na naman."
Bumalik ako sa kasalukuyan. Nakaupo na pala si Blake sa tapat ko. May mainit na kanin at adobo na sa plato ko. Nilagyan niya pala ako ng pagkain habang nagde daydream ako sakanya.
"Sorry," mabilis kong sabi sabay subo ng pagkain para matago yung pamumula ng mukha ko. "Ang sarap. As usual."
Tumawa siya ng mahina. "Bolera. Pero salamat."
Kumain kami ng tahimik sandali. Domestic feels. Parang mag asawa lang. s**t stop it Karla umayos ka.
"Tumawag nga pala si Maria kanina," biglang sabi niya out of nowhere.
Natigil ako sa pagnguya. Nawalan bigla ng lasa yung adobong kinakain ko.
"Ah... talaga?" pilit na pilit yung boses ko. "Kamusta daw siya?"
Maria. Yung girlfriend niya. Maganda matalino mabait. Perpekto para sakanya. Wala talaga akong laban dun.
"Okay naman. Miss na daw niya ako," ngumiti si Blake at kitang kita ko sa mga mata niya yung kinang kapag binabanggit niya yung pangalan ni Maria. "Plano sana naming mag outing pagbalik nina Papa. Isasama ka namin, ha? Para makapag bonding kayo."
Parang may sumaksak sa dibdib ko.
Gusto niya akong isama. Gusto niya akong maging third wheel sa kaligayahan nilang dalawa. Gusto niyang makita ko kung paano niya alagaan si Maria yung klase ng pag aalaga na gustong gusto kong maging akin.
Ang sakit. Sobrang sakit na parang gusto ko nalang sumuka dito.
Ang bait bait niya sakin kasi nga kapatid niya lang ako. Pero kay Maria? Ibang iba yung tingin niya eh. May halong pagnanasa may halong pagmamahal na pang habangbuhay.
"Busog na ako," bigla kong sabi sabay tayo. Kalahati palang yung nakakain ko.
Nagtaka si Blake. "Ha? Ang dami pa niyan oh. Masama pakiramdam mo?"
Akmang hahawakan sana niya yung noo ko para icheck kung may lagnat ba ako pero mabilis akong umatras. Natakot ako eh. Natakot ako na kapag dumikit yung palad niya sa balat ko baka bumigay nalang ako bigla. Baka umiyak ako sa harap niya. O baka hatakin ko siya at halikan nalang ng walang pasabi.
"Sumakit lang ulo ko," pagsisinungaling ko kasi hindi ko talaga kayang makatingin sakanya ngayon. "Akyat na ako, Kuya. Ikaw na bahala diyan."
Tinalikuran ko agad siya bago pa man tumulo yung mga luhang nangingilid na sa mga mata ko.
Pagpasok na pagpasok ko sa kwarto sumandal agad ako sa pinto at napahagulgol ng walang tunog.
Ang sakit sakit mahalin nung taong hindi ka pwedeng mahalin pabalik sa paraang gusto mo. He was so kind to me. He loved me so much as his sister.
And I hated it.
I hated that he was a good man. Sana naging gago nalang siya. Sana naging masama nalang yung ugali niya para madali ko siyang makalimutan at maalis sa sistema ko. Pero hindi eh.
Rinig na rinig ko yung mga yabag niya sa labas. Malamang nagliligpit siya ng kinainan namin. Maya maya narinig ko nalang siyang kumatok ng mahina sa pinto ko.
"Kar? Uminom ka ng gamot ha? May biogesic diyan sa cabinet sa labas."
Napapikit nalang ako ng mariin. Please Blake. Stop being so good to me. Lalo lang akong nahuhulog eh.
"Oo, Kuya. Salamat," sagot ko habang pilit na pinapatatag yung boses ko para hindi niya mahalata.
Narinig ko din agad yung pag alis niya.
Napatingin ako sa kama ko. Malamig. Mag isa lang ako dito. Habang sa kabilang kwarto andun siya.
Ang bait bait mo Blake. Sobrang bait mo sakin.
Pero ngayong gabi sa imahinasyon ko lang... ayoko ng mabait na Blake. Gusto ko ng marahas. Gusto ko ng mali. Gusto kong angkinin mo ako na parang hindi mo ako kapatid kahit ngayon lang.
Dahan dahan kong ibinaba yung kamay ko sa pagitan ng mga hita ko. Kasabay ng walang tigil na pag agos ng luha sa mga mata ko hinayaan ko nalang na mag apoy yung buong katawan ko sa pagnanasa.
Para kay Maria na talaga yung puso mo. Okay lang sakin. Tanggap ko na yon.
Pero ngayong gabi habang nakapikit ako... akin lang yung katawan mo.
- Writer
