Llan's POV
HINDI ko alam kung matutuwa ako sa nakita kong selos sa mukha ni Sereia kanina nang marinig niyang kausap ko si Noreen. Kung nagseselos siya, maybe… just maybe something was still there.
Huminga ako nang malalim at tumayo sa duyan. Dumeretso ako sa kusina, kumuha ng tasa at baso saka naglagay ng kape. Kumuha na rin ako ng niluto kong simpleng breakfast kanina.
Inilagay ko sa tray ang kape at pagkain, saka naglakad patungo sa kuwarto na inookupa namin ni Sereia. Napasimangot ako nang pihitin ko ang seradura at naka-lock iyon.
Kakatok na sana ako nang bigla iyong bumukas. Nagkatitigan kami ni Sereia.
God! Bakit ba ang ganda-ganda niya? Hindi pa siya nakakapag-ayos ha, pero ang ganda pa rin niya.
Sakit ba nito ang pagiging maganda?
"Hey." Kinagat ko ang labi ko.
Nagdilim ag
