Sereia's POV
KAKAGISING ko lang. Kinusot ko ang aking mga mata. Kinapa ko ang aking tabi at natagpuan na wala akong katabi.
Bumangon ako at dumeretso sa banyo. Naghilamos at nag-toothbrush lang ako bago lumabas ng kwarto. Pumunta ako sa kusina. May nakita akong mga pagkaing nakahanda na. Inilibot ko ang aking paningin, wala akong makitang kahit anino man lang ni Llan.
Dahil hindi pa naman ako gutom, naisipan kong umalis sa kusina. Dumeretso ako sa top deck, naabutan ko si Llan doon na nakasakay sa duyan habang nakapikit ang mga mata.
Dalawang araw na rin ang nakakalipas simula nang kidnapin niya ako.
“Llan, let's talk,” sabi ko.
“Kung gusto mong pag-usapan ang pagbabalik mo sa Manila, cut it out, Wifey. Hindi mangyayari ‘yun,” sagot niya.
Napabuntong-hininga ako. Kakagising ko lang
