Llanđź’–Sereia 1.1

1038 Words

Sereia’s POV SA sobrang galit ko, pinulot ko ang throw pillow na nasa mahabang sofa at malakas na ibinato 'yon kay Llan. "You took advantage of me!" sigaw ko habang nag-uunahang malaglag ang mga luha ko. I felt so powerless. "Punyeta ka! Punyeta!" Pinulot ko ang flower base, saka ibinato rin 'yon sa kanya. "Hayup ka!" My eyes became blurry because of my tears. Pero hindi ako tumigil sa pagbato ng kahit anong mapulot ko kay Llan. "Punyeta ka!" sigaw ko habang humahagulhol at niyakap ang sarili ko. “I really wish that I never met you! Sana hindi nalang kita nakilala noon!” mas lalo pa akong napahagulgol. Nilapitan ko si Llan at pinagsasampal ito sa mukha at pinagsusuntok sa dibdib. "I hate you! I hate you!" Niyakap ako ni Llan. Walang lumabas sa bibig niya. I was expecting him to say so

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD