Sereia’s POV
NAIINIS akong tumayo at pumunta sa top deck. Mula sa kinatatayuan ko, wala talaga akong makitang puno o isla.
Nasaan ba ako sa lupalop ng mundo dinala ni Llan?
Napahawak ako sa railing ng yate at huminga nang malalim. Saka ko lang na-realize na nakatapis lang ako ng kumot dahil nililipad ang laylayan niyon ng hangin.
Tirik na tirik na ang araw at ramdam ko ang init niyon sa aking balat kaya naman pumasok akong muli sa loob.
Naabutan ko si Llan na nananalamin habang nilalagyan ng gauze at plaster ang sugat sa noo.
I felt a twinge of guilt. Ako ang may sala sa sugat nito, pero dapat hindi ako makonsensiya.
Bagay lang iyon dito sa lahat ng ginawa nito sa akin.
Nagtama ang mga mata namin ni Llan sa salamin. Agad akong nag-iwas ng tingin nang maramdamang sumikdo ang puso k
