PASADO alas syete na ng gabi at simula pa kaninang umaga ay hindi pa bumabalik ang Senyorito Alaric. Hindi sa nag-aalala ako sa kanya ngunit gabi na at ako lamang mag-isa dito. Masyadong nakakabingi ang katahimikan. Maghapon lamang akong natulog at pagkagising ko nga ay gabi na.
Kahit papaano ay pakiramdam ko nakapagpahinga ang katawan ko. Napagtanto ko na masarap pala talagang mahiga sa kama ng mga mayayaman. Bukod sa malambot iyon ay malamig din ang buong silid. Malamig ngunit talagang nakaka-relax.
Napainat ako ng dalawa kong braso saka ako bumaba sa kama ni Senyorito. Tinupi ko ang kumot na ginamit ko at inayos din ang pagkakapwesto ng unan.
Akmang papasok sana ako sa banyo nang mapansin kong nakabukas pa rin ang kurtina. At halos mamangha ako sa aking nakita.
“Wow,” hindi ko mai
