Kasalukuyan na magkakaharap sina Dia, kan'yang parents, at si Lowen.
Si Fhail ay abala na naglalagay ng ulam sa kanilang lamesa.
Ang tanging paraan nila Fhail at Dia upang magkaintindihan ay ang pagtitig nila sa isat-isa.
“Dia, bukas na ang kasal mo. Mabuti naman dahil hindi na kita naririnig na magreklamo,” masayang sambit ng dad n'ya.
“Wala naman akong choice, dad,” malungkot na bulong n'ya.
“Ang komplikado kasi ng dad mo, god,” sabat ng mom n'ya, “pero handa na ako sa susuotin ko para bukas!!”
“Pero hindi kayo handa sa mararamdaman ko. Go lang.” Tumayo si Dia. Sobrang sama ng loob n'ya sa parents n'ya.
Nagtambay si Dia sa garden.
Sumandal siya sa puno. Maya-maya ay naramdaman n'ya na mayroong umupo sa tabi n'ya.
“Didiretsuhin na kita, Fhail... Wala ka ba talagang gagawin
