Lightless Sunshine

Chapter 21.2

Chapter 21.2

Hinatid ako ni Icarus sa labas ng subdivision namin kinabukasan ng hapon. As I've expected, no one tries to find me. Nakakasama ng loob pero kailangan ko na yatang sanayin ang sarili. Wala ng may paki-alam sa akin.

"T-Thanks..." I uttered, flushing.

He nodded his head at me. We were still sitting inside the car. Walang gumagalaw o magtangka man lang basagin ang katahimikan.

I heard his audible sigh. "Are you going to be fine?"

From looking at the window, I snapped my head to him and looked at his eyes. He was already looking at me intently, hindi ko napansin marahil dahil iyon sa ukupado kong utak.

"I guess, I will..." For the ninth time, I sighed.

"Sunshine, I can give you—" I cut him off.

"Thank you but I'm sorry," I looked away. "Seriously, I'm going to be fine. I'm used to it. It wasn't new to me. And besides, kumalma na ako ngayon. Nakapaglabas na ako ng sama nang loob at sa tingin ko'y makakapag-isip na ako ng tama. Maybe I was just too shocked and overreacting last night kaya sumabog ako. Uhm, t-thank you again..." Nahihiya akong tumingin sa kanya at tipid na ngumiti. "Thank you, Icarus..." I repeated, much clearer now.

He just gave me a faint smile. Kinalas niya ang seatbelt niya at inabot ako upang halikan sa noo. "Be careful, " he whispered, the worry was written all over his face.

I just gave him a nod before unbuckling my seatbelt and open the passenger's seat door. "I'll get going,"

Habang naglalakad pabalik sa bahay na tinitirhan ko. Hindi ko maiwasang kabahan at masaktan. Naalala ko iyong pagsampal na naman sa akin ni Helios at iyong pagpilit niya sa aking pakasalan ang anak ng katrabaho niya. Nasasaktan ako sa isiping bakit pa niya kailangang ipagkasundo ako kung gayong mayaman naman na siya.

Wealthy people are indeed, greedy. Hindi nakokontento sa yaman na mayroon sila. Hindi tumatanggap ng pagkatalo. Habang patuloy silang yumayaman, kabaligtaran naman iyon sa nangyayari sa mga mahihirap.

Pumasok ako sa loob ng gate namin at agad kong nakita si Yohan. He asked me where was I and I just told him I went to my aunt's house. It's already five on the afternoon when I decided to go back home. Si Quinn ay naabutan kong nakaupo sa isang couch sa loob ng sala habang may laptop na nakapatong sa kaniyang hita. Our eyes met and she just arched me a brow.

Inismiran ko naman siya at umakyat na sa kwarto.

Sigurado akong nasa trabaho pa ngayon si Helios. Si Luna naman ay mukhang nagliliwaliw na naman sa mga mall. The twins were probably on the school right now, alas dies y media kasi ang tapos ng shift nila.

To: Icarus

Nasa loob na ako. Thank you sa paghatid :))

I turned off my phone threw my body on the soft mattress of my bed. Napapikit ako sa pagod. I slept all day at Icarus' place after what happened to us. Until now, hindi pa rin ako makapaniwala sa nangyari. It just happened so fast like a whirlwind.

Pareho kaming hinihingal matapos ng pag-iisa ng aming mga katawan. I was resting my head on his arms while hugging his waist. Siya naman ay marahang pinapasadan ang aking buhok at marahang minamasahe ang aking ulo. We went quite for a minute or two before he broke it with a sigh.

"I should've controlled myself..." aniya.

"Hmm?" bagama't nakapikit ang aking mga mata dahil sa pagod, alam kong mariin siyang nakatitig sa akin.

"What we've done..." he trailed off. "It shouldn't have happened,"

Napamulat ako ng mga mata at napatingala sa kaniya. Parang may kumurot sa aking puso nang makita ang pagsisisi sa kaniyang mga mata.

"Y-You're regretting it, aren't you?" I asked, my voice was hoarse and shaking.

Tumango siya.

Tumulo ang luha ko at umiwas ng tingin. Parang may punyal ang tumama sa dibdib ko at kumikirot iyon. Pakiramdam ko ay binuhosan ako ng malamig na tubig dahil sa kaniyang sinabi.

Akmang babangon ako nang biglang niyang hinigpitan ang yakap sa akin.

"It is not what you think," he sighed heavily. "It just didn't feel right. I-I mean... you were young, you haven't even reached eighteen yet. It just..." parang nahihirapan siyang ipaliwanag sa akin. "You're my friend's sister, Sunny. I shouldn't have crossed the boundary. It feels like I took advantage of you... I took advantage of your vulnerability. Among us, I'm way older than you."

Namumungay ang kaniyang mga mata. "You do know I can't give it back, right?" he asked, referring to what I'd lost.

I nodded nonchalantly. "I know... and it's okay. It doesn't mean a lot to me though." Humiga muli ako at inunan ang kaniyang braso. "I am not one of those women who values virginity to the core. I mean, yes, I values it but... it was you who took it, and it's okay. You're good friend to me,"

"I feel sorry for your future husband,"

"Tss. It's not that I'll stay virgin for the rest of my single life. Before him, I'll probably gets a lot of boys who'll pleasure me too. And if my future husband really loves me, he wouldn't mind." I scoffed. "And it's as if my husband will stay virgin 'til marriage comes. Surely, marami na rin siyang nakatalik... And I wouldn't mind it." sabi ko. "Geez, why are we even talking about this matter?"

"I just thought you're preserving yourself to your... you know, husband." he said, sounding casually.

Katahimikan ang namayani sa amin.

"My friends kept on saying it feels good and they tells me to try... 'that thing'... a-and I'm kinda curious what does it feel and.. uh..." uminit ang pisngi ko. Pumikit ako at sinubsob ang mukha sa kaniyang dibdib. "T-They're actually r-right..." I stammered.

I heard his low chuckle.

"Don't laugh at me, I'm shy!" I hissed and he just laughed even more.

Pinulupot niya ang kaniyang malayang braso sa aking beywang at hinapit ako papalapit sa kaniya.

"Masakit pa ba?" he asked and touched me down there. The worry and concern was on his voice.

I gasped and kicked his foot under the sheets. "You're asking me uncomfortable question! Stop it!"

"O-Oh, sorry..."

After that, nakatulog na rin kami. It was, I think around four in the morning nang lamunin kami ng antok at pagod. Nang magising ako ay wala na siya sa kama at may suot na akong damit. After kong maligo at masuot ang mga saplot, kumain muna kami bago niya ako hinatid sa bahay.

Hindi ako nakapasok sa skwela ngayong araw kaya nakatanggap ako ng mga mensahe mula sa mga kaibigan at mga kaklase ko. I didn't reply and just ignored them.

My mind were too preoccupied thinking a lot of things that I ended up falling asleep. Kinabukasan ay nagkulong ako sa kwarto at umabsent muli sa klase. Nagpapahatid lang din ako ng pagkain sa loob ng kwarto dahil sa pagod ng katawan. Sa tingin ko nga ay nilagnat pa ako.

I did not attended class for about four days. Dinidibdib ko pa rin kasi iyong mga sinabi sa akin ni Helios at ang katotohanang hindi niya ako tanggap at minahal man lang. Nang sa tingin ko'y nahimasmasan na ako at nalinawan sa lahat, atsaka lamang ako lumabas sa kwarto at napadesisyonang pumasok na sa klase.

"So bakit ka nga um-absent kahapon?" tanong sa akin ni Trank habang nakaupo sa harapan kong silya. Nakapalumbaba siya sa headrest ng kaniyang upuan at nakabuka ang kaniyang mga hita.

I rolled my eyes. "May sakit nga ako," sagot ko habang busy sa pagre-review. I missed a lot from the class and I had to cope up with those lessons. Graduating pa naman ako.

"Anong sakit? Sakit sa kamay?" he asked.

"Lagnat, Trank. Lagnat."

"Ah, talaga? Akala ko sa kamay eh. Text kasi nang text sa'yo si Ash-beybe hindi ka nagrereply. Kaya sabi ko sa kaniya baka nagka-infection ka sa kamay at ready to cut na."

Sinamaan ko siya nang tingin. "Nag-reply kaya ako sa kaniya."

Ngumisi siya at dumukwang sa akin. "May bubulong ako, lapit ka."

"Ha? Ano 'yon?" lumapit ako sa kaniya.

"Hmm..." he chuckled a bit.

Kumunot ang noo ko at inusog ang bangko sa kaniya. "Ano 'yon, Trank Atlas?"

"You wanna know?"

"Malamang. Kaya nga ako lumapit, 'di ba?" sarkastikado kong sabi.

"Hmm, say please master first."

"Trank!" I hissed.

"Ayaw mo? E'di 'wag, madali naman akong kausap eh." he shrugged off his shoulders and suddenly turned his back on me.

Napamaang ako. "What the..." sabi ko. "Wala ka talagang kwenta kausap, Trank Atlas! Aish, kaasar ka ah!"

"Luh? May nagsasalita ba?"

Nahulog ang panga ko.

Hindi ako makapaniwala sa taong 'to! So manipulative! Alam na alam niya talaga paano pasusunorin ang mga tao ayon sa gusto niya. Kagaya ngayon, he's trailing me and leaving me with curiosity. Kaininis!

Napapikit ako nang mariin. "Fine! Fine! Please, master!"

Mabilis pa's alas kuwarto siyang lumingon sa akin at ngumisi. "What? Parang hindi ko ata narinig iyon,"

I looked at him flatly. "Trank...isa. 'Pag ako naumay sa'yo, lagot ka sa akin."

I saw him gulped and pouted afterwards. "Tss. Sige na nga," sumusukong aniya. "Do you still remember the guy who courted you since last year? Iyong basketball captain na ni-reject mo? Iyong tarantadong sinuntok ko dahil ang yabang?"

Nagsalubong ang mga kilay ko. "Y... Ymar?" tanong ko. "What's with him? Oh, my God. Spill the tea!" excited kong sabi at pumalakpak.

Natawa siya ng mahina. "You'll get shock," paalala niya. Luminga muna sa paligid bago niya dinukot ang kaniyang phone mula sa bulsa at pinakita iyon sa akin.

"Ano meron?" I asked at excited iying kinuha mula sa kaniya.

"Play the video," he said.

So I did.

I looked at Trank and notice the mischievousnessss on his face. Napailing ako.

For the past 15 seconds, the screen were black and silent. Akala ko nga wala iyong laman eh. Ibabalik ko na sana kay Trank iyon nang bigla na lamang itong umilaw.

Natulala ako.

"O...M...G..." Napatakip ako sa bibig at halos lumuwa na ang mata sa kaniya.

Kinuha ni Trank ang kaniyang phone at binulsa ito. "It's a secret." he winked.

"He's... He i-is..." maang kong usal. "Is that for real?!" bagama't gulat ay natatawa ako.

I just watched the basketball captain, Ymar Lavigne, and the Student Council President, Jacob Montemayor, kissing and touching intimate parts.

"Yeah," Trank evilly said. "But don't worry, I'm not planning to show this off to public. I'll just gonna scare that s**t. I'm still pissed at that asshole for mocking me and my team."

Tatawa-tawa ko siyang pabirong sinuntok. "Shet, demonyo ka talaga, Trank!"

"I'm also doing you a favor. Baka kasi sagutin mo 'yong lokong iyon, kawawa ka pa."

"Gosh, it did not even crossed my mind!"

Nagtawanan kaming dalawa. Nasa ganoon kaming sitwasyon nang biglang pumasok sa loob mg classroom si Ashley. Nakabusangot ang kaniyang magandang mukha at parang bad trip.

"Ah, bwesit na buhay 'to!" she screamed. Simabunutan niya ang sariling buhok at naupo sa tabi ko.

"Yes, madam?" Trank teased his cousin.

"Putangina talaga, ang sarap ng ibigti! Yawa!" nagdadabog na siya. "Kalagot!"

"Hoy, tangina mo. Ano problema?" he asked.

Mangiyak-ngiyak na umiling si Ashley. Base sa kaniyang mukha ay tila problemado siya. "Gusto ko nalang umuwi sa bahay. Ayaw ko na sa amin!" she began crying.

"Oh, fuck..." mahinang napamura si Trank at nilapitan ang pinsan. "What the hell happened, Fina?"

"Si... Alexander kasi... Tangina niya..." humihikbing aniya. "N-Nakita kong buhat-buhat ng babae niya ang anak namin. Tangina niya, ah? Ang kapal ng muhka para manloko, dinamay pa talaga ang anak ko. Yawa siya. Yawa! Buang, pisti, yawa, giatay!"

Nagtagis ang bagang ni Trank at kinabig nalang basta si Ashley. "Where's your son?"

"Na-kina Daddy at Tita Ysay... Dinala ko roon, lalayas na kami sa pesteng bahay namin. Tangina niya, hinding-hindi na kami babalik doon sa putanginang bahay niya! Dalhin niya mga babae niya roon!" hinagpis niya.

Lumapit ako sa hinagod ang kaniyang likuran. "Baka misunderstanding lang, Ash?" maingat kong tanong.

"Misunderstanding, my ass! Nakitaan ko siyang may bahid ng lipstick ang neckline niya tapos misunderstanding?! Sino niloloko niya?! Hayop! Tangina!"

"I know this would happen," Trank said. "and I'm right. Tangina kasi, Ash-beybe. Ba't nagpabuntis ka kaagad?"

Wala sa sariling napatingin ako kay Trank. Nakita ko siyang nagpipigil ng tawa. Imbes na kaawaan ang pinsan niyang magtatangis ay heto siya't grabe ang pagpipigil upang matawa. I looked at him sharply.

"Eh, pa'no ba yan, pinutok niya sa loob eh." Ashley suddenly said.

Napasinghap ako at dumilim naman ang mukha ni Trank. Naroon sa mukha niya ang labis na pandidiri.

Nagpunas ng luha si Ashley bago ngumisi. "Mesherep kasi," she then winked at me.

"Tangina..." sabay naming bulalas ni Trank.

___