AJ PATRICIO, HIS STUNNER

Chapter 18

"I honestly do not know if you would give an attention to my invitation but now that you are here with me, I am so happy that finally, I was able to finally be with you again," sambit ni Vince habang ang kaniyang mga mata ay busy sa kahabaan ng kalsada ang pag-drive.

Silence was filling in them when he started the engine and left the place and feels like it's kind off making them deaf. Seryoso ang mukha ni AJ habang tinatanong ang sarili kung bakit s'ya narito kung bakit s'ya pumayag. Hindi n'ya mainitindihan ang nararamdaman, kinakabahan s'ya pero hindi s'ya takot. Hindi takot na baka may ibang tao na makakita sa kanila, na baka gawan sila ng issue.

Knowing showbiz and those haters they would surely make an issue of her in just a blink. Although she was never been attached to any men's name for she never went into a date of some actors and even those non-showbiz personality. Well, people won't let the tiniest news of her slide for they still heard and knew those men that went to express their feelings towards her. Marami ang nanligaw sa kaniya but neither of them she accepted.

Kaya ngayon ay hindi n'ya mapigilan ang mapa-isip dahil ito ang unang pagkakataon na lumanbas s'ya kasama ang isang lalake. And take note, a man that she barely know for she just knew him. Hindi nga n'ya mainitindihan kung bakit parang hindi man lang n'ya pinag-isipan ang pagsama dito. Talagang sumama s'ya dito nang agad-agad.

"I was planning of going out as well for I think, it would be best of sipping since coffee and since you have invited me and offered me a turf so I guess, there's no way of declining such offer, what do you think?" sagot n'ya at sinisigurong hindi s'ya magiging tunog awkward. She was trying to sound okay and plain as much as possible.

Lumingon sa kaniya ang binata at saka natawa nang mahina, ganoon din ang ginawa n'ya dahil pakiramdam n'ya, sa ginawa n'yang iyon ay kumakalma ang sarili n'ya. Inaalm n'ya kung ano ang mayroon ang binata dahil sa dami nang lalake na nakatrabaho n'ya ay ngayon pa lamang s'ya nakaramdam ng ganito.

"I got the best timing, I guess? But seriously, salamat dahil pumayag ka an sumama sa akin," seryosong sambit nito kaya napatinging s'ya sa lalake. Nakangiti itong nakatingin sa kaniya bago nito ibinalik ang mga mata sa daan kung saan papasok sila sa isang parang tahimik na wooden restaurant.

This one seems to be exclusive and one that only rich people could afford. Itinigil ng binata ang sasakyan sa lugar kung saan nakaparada ang iilang mga sasakyan na narito rin. Agad na lumabas si Vince ng sasakyan at umikot upang pagbuksan ang dalaga. Napatigil nang bahagya si AJ dahil sa ginawang iyon ng binata. Hindi n'ya in-expect ang ginawang iyon ni Vince kaya naging ganoon ang reaction n'ya.

"Ang ganda dito at parang ang mahal," aniya para lang mawala ang awkwardness na mayroon sila sa paligid nilang dalawa.

Narinig n'ya ang mahinang pagtawa ng binata kaya napatingin s'ya dito. "This is one of the best restaurants that I know," sagot nito sa kaniya at napatingin s'ya sa kamay nito nang bigla nitong ilahad ang kamay nito sa harapan n'ya.

Tiningnan n'ya ang binata at nakangiti itong nakatingin sa kaniya. Bahagyang gumalaw ang ulo nito na para bang sinasabi sa kaniya na abutin ang kamay nito. Lumunok s'ya at saka napatitig sa kamay ng binata. *"this hand saves lives"* iyon agad ang mga katagang pumasok sa isip n'ya. Dahan-dahan n'yang inangat ang kaniyang kanang kamay at saka tinanggap ang kamay ng binata.

Napatingin s'ya sa kamay nilang dalawa nang maramdaman n'ya ang pagpisil ng binata sa kamay n'ya. Pakiramdam n'ya ay ang init ng kamay nito habang hawak-hawak ang kamay n'ya. Sinilip n'ya ang oras sa hawak n'yang cellphone at nakita n'yang lagpas alas 10 na ng gabi, siguro naman ay hindi na ganoon kaami ang mga tao sa labas ngayon.

"Vince Guevara," sambit ni Vince nang salubongin sila ng waiter upang i-assist sila dito.

"Hi doc, your table is in that corner Doc," nakangiting saad naman ng waiter at saka itinuro ang bahagi ng restaurant na sinasabi nito.

"Madalas ka dito?" Hindi n'ya napigilan ang sariling itanong sa binata kaya napatingin ito sa kaniya. Naglalakad sila palapit sa mesa kung saan sa gitna nito ay kitang-kita n'ya ang salitang reserved na nakalagay dito.

"Nope, but sometimes we came here just to rewind and all," sagot nito.

"Thank you," sambit n'ya nang ipaghila s'ya nito ng upuan.

This the first time that she came in here and she could say that this place is indeed one of the best place to rewind. They serve alcohol and wine, that's what she noticed when they entered in here and saw some of those on the tables that has customers sitting. Maganda ang ambiance nang restaurant na ito at sa tingin n'ya ay hindi naman na ito bago.

"What do you think of the place? Do you like it here? Just tell me, kasi kung hindi mo gusto, we can transfer to other restaurant that I know," saad ng binata kaya tiningnan n'ya ito nang may ngiti.

Naalala n'ya na tapos na nga pala s'yang kumain at akala n'ya ay coffee ang dahilan ng paglabas nila at hindi dinner.

"I thought we are only having coffee," mahinang saad n'ya at saka nakangiti ng pilit upang huwag maging rude and kaniyang tono.

"Of course!" Agap naman ni Vince at agad na nagtawag ng waiter saka hiningi ang kaniyang order bago ito tumingin sa kaniya ulit. "They serve the best coffee in town. In this place, they just don't serve meals and alcohols, they serve coffee, pastries and all. They are in in what millennials are into," dagdag pa nito kaya napakunot ang noo n'ya sa sinabi nito.

Bakit parang alam na alam nito ang kung ano ang mayroon ang restaurant s***h coffee shop s***h bar na ito? Kilala rin s'ya ng waiter na sumalubong sa kanila kanina. Tinawag s'ya nitong Doctor kahit na hindi naman nito sinabi na Doctor ito.

"Hold on, how do you know everything about this restaurant?" Kunot noong tanong n'ya sa lalake.

"I just know the owner," nakangising sagot nito.

"Are you the owner?" Pamimilit na tanong n'ya kaya mas lumapad ang ngisi ng binata at talagang lumabas ang tunog nang tawa nito habang nakatingin sa kaniya like she said something really funny.

"Hindi," umiiling na sagot nito. "Kaibigan ko ang may-ari ng restaurant na ito," dagdag sagot pa nito. Sumeryoso ang mukha ni Vince habang nakatingin sa magandang mukha ng dalaga. Wala itong make-up pero umaapaw ang ganda nito, ang maganda nitong mga mata, ang perpektong hugis ng ilong at ang kabuuan ng mukha, walang tapon sa mukha nito.

AJ was looking so deep, her eyes are expensive and she really was looking like someone that you would never lost in a game — in any game. But Vince was determined enough to shake someone place that he stood up.

"What are you looking at my face? I'm sorry I don't have any make-up on for that would take a lot of time and that is why I decided to just go out bareface. Plus, I was hoping that me not putting any make up on my face would confuse other people and they won't recognize me that fast," paliwanag n'ya nang hindi nag-iiwan nang kahit na anong makakapagpabuo nang tanong sa isip ng binata.

"No, no, no, I don't mind about you with or without make-up, honestly, you are more beautiful without make up," sagot nito sa seryosong boses at hindi inaalis ang mga mata nito sa kaniya.

Pakiramdam n'ya ay umakyat sa ulo n'ya ang lahat ng dugo n'ya at ramdam n'ya kung gaano kainit ang mukha n'ya. Lumunok s'ya upang pigilan ang sarili na hawakan ang mukha n'ya dahil magiging malaking kahihiyan iyon kapag nagkataon.