Hinayaan ko siyang yakapin ako hanggang sa siya na mismo ang lumayo. Napansin niya rin siguro na hindi ako gumagalaw kaya nagtataka niya akong tiningnan.
“Why? You don’t miss me?” he asked.
Ngumiti ako. “Of course, I missed you.”
“Then why are you not hugging me back?”
“Gusto ko kasing i-enjoy ang yakap mo. Mukhang matagal pa bago mo ulit ako mayayakap,” sambit ko.
Kumunot ang noo niya. Ang cute niya talaga kapag naguguluhan. Kumukunot nang husto ang noo niya. Nagsasalubong ang mga kilay niya at lumiliit ang kanyang mata.
“What do you mean? Wala ka na bang balak na bumalik sa bahay?” tanong niya.
Tipid akong ngumiti bago tumango. “Hindi na ako babalik sa mansyon. Mas mabuti na siguro na humiwalay ako ng tirahan. Alam ko namang hindi ako gusto ng mga kasambahay ninyo.”
Hinawakan ni
