Naisip ko ng kausapin sila papa para sa magandang balita na natanggap ko sa Dean namin.
siguro naman kahit papano, yhey will recognize my effort as a dean's lister.
Alam kong matutuwa at masusupresa sila sa ibabalita ko. I was also hoping na makita ko namang sumaya si papa. Bata pa lang ako, ramdam ko nang malayo sa akin si papa, at naaalala ko din na lagi niya akong tinitignan ng may halong dismaya
dismaya nga ba o galit?
-flashback-
Papa look, look, oh! I was trying to learn how to ride my new bike. Nakita kong tumingin si papa sakin. I was bursting with pride nung nakita kong napangiti siya bagaman mabilis niya iyong binawi. He's always luke that, hindi niya gysto na makita namin syang ngumiti o maging masaya, sabi nya: it's a sugn of weakness. I was so focused on looking at him na hindi ko namalayang may mabilis na kotseng paparating...
crash...
nagising na lang ako sa hospital...
malungkot sila mama at hindi ko nakikita sa loob ng kwarto si papa
then,
Simula nun, hindi ko na nakikita si kuya Nathan.
At nagsimula na hindi ako pansinin ni papa.
dun ko naisip...
wala akong karapatang sumaya..
dahil pinatay ko ang kuya ko..