Chapter 10
1207 Words
Blennise POV
Nagising ako nang makaramdam akong pagkagutom.
Pero kaagad na nawala ang gutom ko nang magising ako na hubad habang nakabalot sa isang kumot. Naalala ko ang nangyareng pangrerape saakin ng boss ko kagabi. Kaagad na naglandas ang nag uunhan sa pagpatak kong mga luha dahil pakiramdam ko isa na akong maruming tao dahil ginahasa ako ng boss ko.
Iyak lang ako ng iyak dahil sa naranasan ko sa kamay ng boss ko kahit idemanda ko ito ay siguradong mababalewala lamang ang isasampa kong kaso dito at baka mabaliktad pa ang kaso kasi hindi ito basta bastang tao.
Habang nasa pag iyak ako ay biglang bumukas ang pintuan ng kwartong kinaroroonan ko.
Nakita kong papalapit saakin ang taong nagnakaw ng puri ko mula pa nong malasing kami at naulit na naman ito at wala man lang akong kalaban laban isa siyang demonyo.
Pero nagtaka ako ng makita kong may emosyon na ang blangkong mga mata nito kaba at pag aalala ang nakikita ko sa mga mata niya.
Nang nasa tapat na ito ng kamang hinihigaan ko ay yumukod ito at akmang hahawakan sana ako pero mabilis kong tinabig ang kamay nito "wag mo akong hahawakan! demonyo ka!" buong galit kong saad sa kanya.
Akala ko ay magpupumilit itong hawakan ako pero nakita kong naupo na lamang ito sa gilid ng kama habang nakahilamos ang kanyang kamay sa mukha niya na para bang masyado itong frustrated dahil sa galit ko sa kanya.
"Sorry" yun ang salitang lumabas sa kanyang bibig. Alam kong ito ang kauna unahang magsorry siya pero hindi man lang naibsan ng sorry niya ang bigat ng galit ko sa kanyang mga ginawa saakin gusto kong magwala. Gusto kong ipakulong siya, gusto kong saktan siya pero para saan pa? nangyare na. Nagahasa na niya ako at alam ko kahit makita ko pa siya sa loob ng kulungan ay hindi mababago ang nangyare saakin hindi nito maibabalik ang dignidad at puri kong ninakaw niya saakin.
Napangiti ako ng pagak at puno ng sarkasyon dahil sa pagsosorry niya saka binalingan siya na hindi makatingin saakin "Akala mo ba ganon na lamang iyon? Akala mo ba pag narinig ko ang sorry mo mababawe pa ang sakit nang ginawa mo saakin ha SIR? Akala mo ba maiibsan ng sorry mo ang nararamdaman kong galit at sakit? Hindi lahat ng pagkakamali nadadaan sa sorry lalo na kong labag na ito sa batas ng tao at diyos. Wala kang karapatan humingi ng kapatawaran ko dahil wala akong ginawang masama sayo pero ginanito mo ako tao ka ba talaga? O demonyong nag aanyong tao dahil wala kang puso at kaluluwa" humahagulhol kong saad sa kanya dahil sa sobrang galit ko sa kanya hindi naman ito nakakibo sa sinabi ko.
Parang isang bangungot saakin ang ginawa niya dahil sa mga oras na iyon ay wala akong kalaban laban sa kanya.
Pinilit kong bumangon dahil ayoko nang manatili pa sa kasumpa sumpang lugar na ito kong saan ang bangungot ko ay nagsimula.
Pero hindi ko magawang bumangon dahil sa sakit ng katawan ko lalong lalo na ang pang ibaba kong katawan kaya mas napahagulhol pa ako doon dahil sa sakit.
Dali dali naman itong lumapit saakin at pilit akong tinutulungan pero itinataboy ko siya dahil nandidiri ako sa kanya pero hindi ito nagpatalo.
"Wag na wag mo akong hahawakan! demonyo ka!" saad ko sa kanya habang hawak niya ang braso ko naramdaman kong medyo mahigpit ang hawak niya sakin pero hindi parin ito kumikibo.
"Wag ka na munang gumalaw baka mapano ka" saad niya na puno ng pag aalala at nakita ko rin sa mga mata niya ang sakit pero para saan? Hindi naman siya ang naagrabyado ah.
"Lumayo ka saakin wag mo akong mahawak hawakan!" taboy ko ulit sa kanya pero patuloy parin niya akong hinawakan para mahiga ulit.
Dahil sa medyo nanghihina pa ako ay wala na akong nagawa dahil mismong katawan ko na ang bumigay pahiga.
Nakaramdam ako ng pagkaantok ulit dahil siguro sa pagod at pagiyak ko pero bago ako makatulog ng tuluyan ay narinig ko itong nagsalita. "Pasensya na kong nasaktan kita pasenya na kong nababoy kita pero anong magagawa ko yun lang ang pumasok na solusyon sa isip ko dahil takot akong mapunta ko sa iba, dahil takot akong makuha ko ng iba, dahil gusto ko akin ka lang at dahil gusto ko akin ang atensyon mo. Pasensya na kong lagi kitang nasasaktan pero nasasaktan din ako sa tuwing parang wala lang ako sayo sa tuwing kinamumuhian mo ako. Sorry pero hindi ako nagsisisi na inangkin ulit kita dahil para saakin iyon ang tama dahil akin ka dahil mahal kita" huling narinig kong saad niya alam kong malinaw ko itong nadinig pero inisip ko na lamang na guni guni ko iyon dahil sa pagod ay nakatulog na ako ng tuluyan.
Knight POV
"Pasensya na kong nasaktan kita pasenya na kong nababoy kita pero anong magagawa ko yun lang ang pumasok na solusyon sa isip ko dahil takot akong mapunta ko sa iba, dahil takot akong makuha ko ng iba dahil gusto ko akin ka lang at dahil gusto ko akin ang atensyon mo. Pasensya na kong lagi kitang nasasaktan pero nasasaktan din ako sa tuwing parang wala lang ako sayo sa tuwing kinamumuhian mo ako. Sorry pero hindi ako nagsisisi na inangkin ulit kita dahil para saakin iyon ang tama dahil akin ka dahil mahal kita" saad ko sa kanya habang tulog siya.
Tama kayo nang narinig alam kong mabilis pero nangyare na eh nagising na lamang ako na mahal at hinhanap hanap ko na siya. Aaminin ko nung una kaming magkita sa loob ng office ko ay talagang napahanga na ako sa kagandahan niya even though he's a boy sadyang natamaan lang ako sa kanya. Dahil sa dakila akong torpe ay sinungitan ko siya.
Nagsisi rin ako nang mapagsalitaan ko siya ng masakit the day after na may nangyare saamin sobrang nagsisi ako noon.
And that time na umuwi a si Matt ay kinabahan ako dahil may gusto talaga ito kay Blennise. Alam ko rin n umaaksyon na ito at nakikipaglapit na kay Blennise that time na nakita ko sila na kumakain sa cafeteria at sinundan ko pa sila papunta sa parking lot. Punong puno na ako noon ng selos dahil sa pagsama ni Blennise sa kanya at sa pagtawa niya dahil kay Matt.
Kaya naman ng matapos ang lunch break ay pinapunta ko ito sa office ko at doon ay hindi ko na alam ang ginagawa ko. Ang alam ko lang ay hindi ako papayag na mapunta siya kay Matt kaya nagawa kong gahasain siya pero hindi ako nagsisisi dahil iyon ang naisip kong paraan para hindi siya makuha saakin ni Matt.
Napag isip ko na magmula ngayon ay ipaparamdam ko na sa kanya ang nararamdaman ko sa kanya. Hindi ako titigil hanggang hindi siya mapapasakin dahil una palang ay akin na siya.
Nakakatawa lang isipin na ang isang ARTHURO KNIGHT VENOCHÉ na isang sikat na multi Billionaire na business tycoon at isang sikat na modelo. Isang bachelor of the year ay mahuhulog sa isang Blennise Marky Roda na isang bakla but I don't care anymore ang alam ko lang ay mahal ko siya.
Ang corny ko na pero gustong gusto ko ang feeling na to.
- Writer
