Chapter 15
1235 Words
Knight POV
Andito ako ngayon sa hospital ng pamilya ko. Yes you read it right saamin ang hospital na kinaroroonan namin hawak hawak ko nang mahigpit ang kamay ni Blennise the moment na nawalan siya ng malay kanina ay parang mababaliw ako. Hindi ko alam ang gagawin ko mabuti na lamang at nakarating kami dito sa hospital namin ng maayos.
Narinig kong bumukas ang pintuan at kaagad kong nakita si Doc Suarez.
Nakangiti itong lumapit saakin at nagbow bilang paggalang.
"Good Afternoon Mr. Venoché" saad nito "Kamusta po siya Doc?" tanong ko agad sa kanya.
Ngumiti lang ulit ito bago sumagot habang ako naman ay kinakabahan dahil baka malala na ang kalagayan ni Blennise at kong ano ano pang masasamang pag iisip tungkol sa kalagayan niya ang naiisip ko kaya kabang kaba ako.
"By the way Mr. Venoché before I tell the condition of Mr. Roda. Can I ask you if what is your relation to the patient?" tanong saakin ni Doc kaya agad akong napaisip. Alam ko ang gustong ipahiwatig ni Doc kasi dapat pamilya niya ang makakaalam kong ano ba ang kondisyon niya.
Pero Im desperate to know "He's my husband, Doc" saad ko sa kanya nakita kong nagulat siya pero kaagad din siyang nakabawe ng pagkagulat.
"O-oh I didnt know that you are already married Mr. Venoché" saad niya saakin akala ko ay masyado itong magugulat dahil lalaki ang asawa ko pero parang normal lang sa kanya na makarinig ng ganon.
"Its a long story Doc Suarez" saad ko na lamang sa kanya para sabihin na niya ang resulta ng ginawa niyang test kay Blennise.
"Okay Mr. Venoché first of all I want to say to you is Congratulations" saad niya na ikinataka ko at saka binuklat ang dala dala niyang envelope saka tumingin saakin ng nakangiti "I know that this is hard to understand but this is the result that appear on the test I done to Mr. Roda. He has a rare case that is called Hermaphroditism. It means that your husband has two organ which is the male and female reproductive organ. Marami na akong nabasa ng ganitong case but ngayon lang ako nakahandle ng taong Hermaphrodite at iyong pagkawala ng kanyang malay ay isang sintomas ng kalagayan niya ngayon" mahabang paliwanag niya. Actually wala akong naintindihan sa sinabi ni Doc maliban lang doon aa pagiging Hermaphrodite ni Blennise. Nakabasa ng rin ako ng mga article kagaya ng mga taong Hermaphrodite ay they have the capacity to be impregnate and gave birth to a child.
Wait. Impregnate? give birth? could it be possible? sunod sunod na tanong ko sa isipan ko at napatingin ako kay Doc na nakangiti parin.
"Matanong nga kita Mr. Venoché. Did you two already do it? The s****l intercourse, I mean?" saad niya kaya wala ako sa sariling napatango dahil sa namumuong ideya sa isipan ko. Halo halo rin ang nararamdaman ko pero ang mas nangingibabaw saakin ang excitement at saya.
"Well Mr. Venoché that explains all. You're husband is two weeks pregnant at ang pagkahilo niya kanina ay sintomas ng kanyang pagbubuntis. I know its hard to believe but you are a father now Mr. Venoché, Congratulations. I'll go now babalik na lamang ako mamaya at kapag gising na ang asawa ninyo para bigyan kayo ng instructions para sa mga dapat nyong gawin para maging safe ang pagbubuntis niya" saad niya habang ako ay nakatulala parin.
Narinig ko na lamang ang pagsara ng pintuan saka ako nakabalik sa wisyo.
"Is this for real?" hindi makapaniwalang saad ko kinurot kurot ko pa ang sarili ko at sinampal sampal ng hindi kalakasan para malaman kong nananaginip lamang ako but this is real.
Napatingin ako sa nahihimbing na si Blennise hinawakan ko ng mahigpit ang mga kamay niya.
Nararamdaman ko na lamang na medyo namamasa masa na ang mga mata ko. Hindi ako madaling mapaiyak kasi magaling akong magcontrol ng emotions ko kilala rin ako bilang cold na tao pero iba ngayon ang nararamdaman ko. Hindi magkamayaw na saya ang nararamdaman ko hinaplos ko ang tiyan ni Blennise hindi pa ito maumbok at parang wala lang dahil weeks palang naman siya nabubuhay sa loob ng sinapupunan ng kanyang ina at iyon ang taong minamahal ko.
"Baby, ako nga pala ang daddy mo actually hindi ko ito inaasahan baby na dadating ka sa buhay ko. Alam ko kahit fetus ka pa lang ay nararamdaman mo na mahal na mahal kita excited na akong makita kang isilang sa mundo ng ina mo. I promise that I will do anything for you and your mom Blennise for you both to be healthy at hindi kayo mahirapan pareho. Kahit hindi pa kita nakakasama baby ay mahal na mahal kita mahal ko kayo ng mama mo" kausap ko sa tiyan ni Blennise wala akong pakialam kong baliw dahil sa pagkausap ko sa tiyan ni Blennise.
Tumulo na din ang luha ko. Ito ang unang beses na nakaramdam ako ng ganitong kasiyahan pinunasan ko ang luha ko at patuloy na marahang hinaplos ang tiyan ni Blennise.
Maya maya pa ay nakita kong dumilat na si Blennise kaya kaagad akong napatayo at tinanong siya agad "Anong nararamdaman mo? may masakit ba sayo?" natatarantang tanong ko sa kanya.
"Okay lang ako nasa hospital ba tayo?" tanong niya saakin.
"Oo nandito tayo sa sariling hospital ko" saad ko naman sa kanya "Tsaka pala you have something to know about your condition right now but please don't freak out baka makasama sayo" saad ko at kaagad kong nakita ang pagkabahala sa mukha niya. Pero nginitian ko siya para maassure siya na wala siyang dapat na ikabahala dahil andito lamang ako para sa kanya at para sa magiging anak namin.
Ikwinento ko sa kanya ang tungkol sa rare case na meron siya that he is a hermaphrodite person at yung tungkol sa pagbubuntis niya sa anak namin.
Kitang kita ko ang pagkabigla at takot sa mukha niya habang nakasapo sa tiyan niya.
"Tell me it was just a dream. P-paano?" tulalang saad niya at kita kong nanginginig na ang mga kamay niya.
Hinawakan ko ang kamay niya para mapanatag siya "Remember na the day that we are both drunk and may nangyare saatin at ngayon ay nagbunga ang nangyare saatin ng gabing iyon " saad ko sa kanya "Dont worry I will take the responsibility I will accept you and our child" saad ko pa para mapanatag na siya.
Tiningnan niya ako sa mga mata pagkatapos kong sabihin iyon "Talaga bang handa kang panagutan ako at anak ko dahil gusto mo o dahil napipilitan ka lang maaaring makaapekto ito sa kompanya mo oras na malaman ito ng mga tao" saad niya habang lumuluha.
"Ssshhhh dont cry gusto kong panagutan ka alam mo namang mahal kita and I'm so very damn happy that magkakaanak tayo. I'm so very happy that magkakaanak ako sa taong mahal ko wala akong pakialam kong hindi ito normal sa paningin ng iba. Hindi pa ako naging masaya gaya ngayon sa tanang buhay ko at wag mong isipin na napipilitan lang ako kasi Im not and Im so blessed that Im already a father of our child.
I want to marry you because gusto bago lumabas ang baby natin ay kasal na tayo para isang pamilya na tayo" buong puso kong saad sa kanya at kaagad na sinakop ang labi niya para ipadama sa kanya ang pagmamahal ko sa kanila ng magiging anak namin.
- Writer
