Listening to Carlo tell his half-truths I was like catching raindrops in the palm of my hands, except it wasn’t raining. It’s frustrating and it’s stupid. But what’s more stupid was that even with his half-ass answers, nakuha pa rin niyang kumuha ng emosyon mula sa akin. His indifference radiating in waves had me all feeling guilty, and before I knew it, I was empathizing with him. Hindi dapat. Ang dapat… Ano ngayon kung gisahin ko siya sa mga tanong ko? Dapat, ano naman sa akin kung isipin niyang istorya lang niya ang habol ko at walang pakialam kung masasagasaan ang feelings niya? Hindi ba’t iyon naman ang puno’t dulo ng interview’ng ‘to? My driver was always cold to me but that afternoon just hit different. I didn’t like his indifference. I didn’t like the emotions that came with

