Hayok Sa Laman

KABANATA 4

THIRD PERSON POV

Ikinikiskis ni Priscilla ang kanyang kanang talampakan sa kanyang kaliwang binti habang nakahiga sa kanyang kama. Nakasuot siya ng black negligee habang nilalaro ang kanyang hiyas gamit ang kanyang dalawang daliri sa kaliwang kamay. Sa kanyang kanang kamay ay hawak niya ang kanyang cellphone at hinihintay na may sumagot ng kanyang tawag mula sa kabilang linya.

Priscilla: Come on. Answer the phone, Daddy.

Napapapikit pa si Priscilla habang mas idinidiin sa loob ng kanyang hiyas ang kanyang dalawang daliri. Maya-maya ay may sumagot na mula sa kabilang linya. Isang boses ng lalaki.

Lalaki: Hello.

Biglang napasinghap si Priscilla nang marinig ang malalim na boses na iyon ng lalaki. Bumabalik sa isip kung paano siyang manduhan ng boses na iyon kapag silang dalawa lang ng lalaki ang magkasama.

"Bend."

"Kneel."

"Suck."

Ilan lamang ang mga iyon sa iniuutos ng lalaki sa kanya sa tuwing sila ay magkasama. Mabuti na lamang at nakahiga siya ngayon dahil kung hindi ay bibigay siya rahil sa panlalambot ng kanyang mga tuhod pagkarinig pa lamang sa malalim na boses na iyon.

Priscilla: I-I miss you, Daddy. I-I want to obey you again. I saw you at the engagement party earlier, but, obviously, you were trying to ignore me. Don't you miss the taste of my body, Daddy?

Narinig ni Priscilla na tumikhim mula sa kabilang linya ang lalaki. Paniguradong naaapektuhan din ito sa kanya.

Lalaki: I'm with my wife.

Napapikit ng mariin si Priscilla. Parang pangangapusan siya ng hininga rahil sa tindi ng paglalaro niya sa kanyang hiyas habang naririnig ang malalim na boses na iyon ng lalaki. Idagdag pa ang kaalamang palihim siyang kinakausap ng lalaki habang kasama ang misis nito.

Priscilla is a forbidden fruit for a hungry, married man.

Umungol si Priscilla habang inaabot ang katiwasayan. Dinig na dinig niya ang malalim na paghinga ng lalaki mula sa kabilang linya. Paniguradong nabubuhayan ito sa mga ungol niya. Ungol na lumalakas habang papalapit na siya sa sukdulan.

Maya-maya pa ay bumulwak na ang mga katas ni Priscilla mula sa kanyang yungib. Rumaragasa. Kasabay niyon ay tinapos na ng lalaki ang tawag. Ngumisi si Priscilla.

So wrong but feels so right.

Iniangat ni Priscilla ang dalawang daliri na ginamit niya sa paglalaro sa kanyang hiyas. Itinapat sa kanyang nakabukang bibig at hinayaang tumulo roon ang mga katas na nasa kanyang mga daliri.

Napapikit si Priscilla nang malasahan ang sariling likido. Ikinalat niya sa loob ng kanyang bibig ang malapot na likido gamit ang dila bago nilunok. Isang ngiti ang sumilay sa mga labi ni Priscilla. Maya-maya ay bumulong sa hangin.

Priscilla: Next time, sa loob ng bibig naman ni Charles aapaw ang mga katas ko. Sorry, Daddy. But I'm going to dump you soon. Mahal ko na si Charles at hindi niya iisiping seryoso ako sa kanya kung magpapatuloy ang relasyon natin. Sa ngayon ay susulitin muna kita, pero oras na makasal si Charles ay hihiwalayan na kita. Sabi nga nila, mas madaling masilo ang manok kapag nakatali.

Ilang sandaling nakangiti lamang si Priscilla habang nakatingin sa kisame ng kanyang kwarto. Iniisip niya si Charles, ang fiancé ng kanyang kaibigang si Chelsea. Hindi alam ni Priscilla kung kailan nagsimulang ibigin niya si Charles, pero pagkagising na lang niya isang umaga ay si Charles na ang laman ng kanyang isip. At sa gabi ay laging si Charles ang laman ng kanyang mga panaginip.

Priscilla: Tama. Tatawagan ko ang mahal kong si Charles. Siguro naman ay nakauwi na siya ngayon at hindi na kasama si Chelsea.

Isang pilyang ngiti ang sumilay sa mga labi ni Priscilla.

----------

Matapos puntahan ni Charles si Kathleen sa sinabing lugar nito ay sinabi ng babaeng sa ibang lugar na lang sila mag-usap. Sa isang lugar na silang dalawa lang. S-in-uggest ni Kathleen na sa motel na lang, pero wala ng tiwala si Charles dito mula nang malaman niyang mahal na raw siya nito at ginamit lamang ang best friend niyang si Tony na ex-boyfriend nito para madalas siyang makasama.

Naisipan ni Charles na sa tapat ng isang abandonadong building na lang sila mag-usap. Nang makarating sila sa tapat ng abandoned building ay nanatili sina Charles at Kathleen sa loob ng kotse ng lalaki.

Charles: What is it you want to tell me?

Hindi na nagpaligoy-ligoy pa si Kathleen at kinuha mula sa handbag nito ang tatlong pregnancy test kits. Iniabot nito ang lahat ng iyon kay Charles.

Kathleen: I'm pregnant.

Naguguluhan si Charles sa mga nangyayari at kunot ang noong tumingin kay Kathleen.

Charles: You told me at the engagement party earlier na nagkita kayong ulit ni Tony at may nangyari sa inyo.

Nakatutok ang mga mata ni Kathleen sa harap ng kotse. Tumango ito nang hindi lumilingon kay Charles.

Kathleen: Si Tony ang ama.

Hindi alam ni Charles kung bakit sa kanya ito sinasabi ni Kathleen kung si Tony naman pala ang ama ng ipinagbubuntis nito.

Charles: Why are you telling me this, Kathleen?

Humugot ng malalim na paghinga si Kathleen bago nagsalitang muli.

Kathleen: Wala akong balak sabihin kay Tony. Palalakihin kong mag-isa ang bata. Pero kung hindi mo ako hahayaang ipakita ang pagmamahal ko sa iyo, mapipilitan akong sabihin kay Chelsea na ikaw ang nakabuntis sa akin. Ayaw mo naman sigurong magkaroon kayong dalawa ng problema ngayong malapit na ang kasal ninyo, hindi ba?

Nanlaki ang mga mata ni Charles sa narinig. Hindi siya makapaniwalang aabot sa ganoong punto si Kathleen para lang sa pag-ibig nito para sa kanya.

Charles: You're out of your mind, Kathleen!

Tumaas ang tono ng boses ni Charles dahil sa kahibangang sinasabi ni Kathleen. Ngumisi si Kathleen at tumango-tango.

Kathleen: Maybe. But can you really blame me? Nagmahal lang ako, Charles. I'm not asking you to call off the engagement dahil kung hihilingin ko iyon, alam ko rin namang hindi mo ako pipiliin dahil wala namang nangyari sa atin para maging sa 'yo itong bata. Gusto ko lang na pumayag kang iparamdam ko sa iyo kung gaano kita kamahal, Charles.

Narinig ni Charles na parang nabasag ang tinig ni Kathleen sa huling linyang sinabi nito. Parang maiiyak ito.

Magsasalita na sana si Charles nang marinig niya ang ring ng kanyang cellphone na nasa dashboard ng kotse. Napamura siya nang mabasa ang pangalang Priscilla sa screen ng kanyang phone.

Kathleen: Sinong Priscilla 'yan? Kaibigan ba namin ni Chelsea?

Nilingon ni Charles si Kathleen.

Charles: None of your business.

Naningkit ang mga mata ni Kathleen.

Kathleen: Why is Priscilla calling you, Charles? At talagang sa ganitong dis-oras ng gabi.

Tuluy-tuloy sa pag-ring ang cellphone ni Charles. Akmang aabutin na niya ang kanyang phone nang maunahan siya ni Kathleen sa pag-abot dito. Nanlalaki ang mga mata ni Charles na tumingin kay Kathleen.

Charles: What do you think you're doing, Kathleen? Give me back my phone!

Akmang hahablutin na ni Charles ang kanyang phone mula sa kamay ni Kathleen nang sagutin nito ang tawag. Biglang kinabahan si Charles.

Kathleen: Hello? Hello, Priscilla?

Nakatitig si Kathleen kay Charles habang hinihintay na sumagot ang tao mula sa kabilang linya. Pinagpapawisan si Charles sa sobrang kaba. Nang bigla ay tiningnan ni Kathleen ang screen ng kanyang phone.

Kathleen: Pinatay ang tawag.

Nakahinga ng maluwang si Charles. Si Kathleen ay padabog na ibinalik ang phone kay Charles.

Kathleen: Nag-uusap pala kayo ni Priscilla.

May malisya sa tinig ng boses ni Kathleen.

Charles: I swear I don't know why she was calling. And, Kathleen, please stop acting like a jealous girlfriend. Wala kang karapatang pakialaman ang phone ko.

Sa sinabing iyon ni Charles ay naningkit muli ang mga mata ni Kathleen.

Kathleen: Wala palang karapatan. Eh, 'di sige. Sasabihin ko na lang kay Chelsea na tumatawag ang kaibigan namin sa iyo sa dis-oras ng gabi. Paniguradong magdududa siya. Isasabay ko na ring sabihin na nabuntis mo ako. Tingnan natin kung matuloy pa ang kasal ninyo sa itinakdang petsa. Mag-isip-isip ka, Charles.

Nagtagisan ang mga titig nina Charles at Kathleen.

----------

Sa di-kalayuan ay may isang kotseng nakaparada. Sakay niyon ang isang taong nakakuyom ang mga palad. Nakita nitong isinakay ni Charles sa sariling kotse si Kathleen at ngayon nga ay nasa loob ng kotse ni Charles ang dalawa. Sa tapat ng isang abandonadong building sa dis-oras ng gabi.

Sumasakit ang puso ng taong iyon dahil sa labis na pagmamahal para kay Charles.

Lumuluha habang dumidiin ang pagkakakuyom sa mga palad.

----------

itutuloy...