“BABY, please stop crying. Calm down.”
Parang hangin lang na dumaan sa aking tainga ang mga sinabi ni Dylan. Mas lalo pang bumukal ang luha sa aking mga mata dahil sumalit pa talaga sa isip ko ang tagpo kaninang umaga.
I heard him cursed before I felt his fingers wiped my tears. “Baby, come on. Hindi ako makakapag-focus sa pagmamaneho kapag ganiyan ka.”
Pakiramdam ko ay sasabog na ang dibdib ko sa bigat ng aking nararamdaman. Para na akong mababaliw dahil kung ano-anong ideya na ang pumapasok sa isip ko tungkol sa nangyari kay Kuya Nigel. What if… what if… Lalo lang akong naiyak dahil sa masamang ideyang naisip.
I felt Dylan’s warm arms wrapped around me. He gently kissed and stroke my hair like he was really trying his best to stop me from weeping. Kaya lang ay talagang apektado ako n
