Chapter 20

1612 Words

  “Luh, ang epal… ba’t naman hindi ka namamansin?” tanong sa kanya ni Eduardo pero hindi niya ito pinansin.   Talagang pinanindigan niya ang sinabi sa sarili na hindi niya talaga papansinin ang kaibigan dahil sa ginawa nito kanina.   Napatingin na lang siya sa pinto nang makita niyang pumasok si Brian habang nakangiti at may hawak itong bulaklak.   “Good morning, Brian,” Eduardo said politely. Napairap na lang siya dahil talagang inis na inis siya at ayaw niyang pansinin ‘to sa buong maghapon.   “Good morning.” Nakangiti namang humarap sa kanya si Brian kaya ngumiti rin siya. Hindi na sila nakapag-usap kagabi.   Hindi na niya naipaliwanag dito na wala talaga siyang balak na mahalin ang binata. Ayaw naman niyang mabulok sa kanya si Brian tapos hindi naman niya mabibigyan ng pagma

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD