Chapter 22

1629 Words

Chapter 22  Even though I came to school late that day, he patiently waited for me at the school’s gate. SInabi ko naman sa kanya na pwede na siyang pumasok dahil nasa biyahe pa ako but he insisted to stay. I got to school around 9am at naabutan ko syang nakikipagkwentuhan sa guard. That’s our routine for the rest of the week. Susunduin ako nina Kuya Ron sa condo at maabutan naming naghihintay si Wensley sa gate. Sabay kaming papasok at ihahatid nila kami sa classroom namin. Sabay-sabay din kaming mag-lunch or minsan si Wensley lang ang kasabay namin. Sa uwian naman ay ihahatid kami ni Wensley hanggang sa makasakay kami. I’ll wave him goodbye and proceed to message him on f*******:. Luckily, hindi iyon napansin ng mga pinsan ko. They thought it was normal since kaibigan naman ni Kuy

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD