_{PRINCESS's POV}_
Nagmulat ako ng aking mga mata, nang maramdaman kong tuloyan na ngang nakalabas si Luke, oo, si Luke, si L.d, ang aking asawa, kasabay nang pagsara ng pintuan ay ang pagdaloy naman ng masagang luha mula sa aking mga mata, sapat na ang mga narinig ko para patunayan sa aking sarili na kahit ano'ng mangyari o ano'ng mga nangyari, ay naroon pa rin ang pagmamahal sa akin ng aking asawa, lumipas man ang isang taon na wala ako sa piling o sa tabi ng aking mag-ama ay hindi nagkulang o kahit ang mabawasan man lang ang pagmamahal ng aking asawa sa akin, na kahit man ako, ay ganun pa rin kalalim ang aking pagmamahal para kay Luke, na kahit nawala man ang aking alala, ay ramdam ko sa aking sarili sa aking puso na iisang lalaki lang aking mamahalin at patuloy na minamahal. Mahal na
