“Hindi ko alam… hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko!”
Ang tinig ko’y halos pumutok sa galit at takot, at ramdam ko ang sarili kong katawan na nanginginig habang nakatayo sa harap ng salamin sa kuwarto. Ang mata ko’y nakatitig sa sariling repleksyon, subalit ang nakikita ko ay hindi lang ako—parang nakikita ko rin ang bawat galaw, bawat kilos, bawat lihim ni Andrew.
Parang walang alam sa mundo, ngunit alam ko—alam ko na may puwersa siyang hindi ko kayang suwayin. Ngunit higit sa lahat, may takot sa loob ko na hindi ko maintindihan: ang takot na baka… baka mahulog ako sa kanya nang hindi ko sinasadya.
Bumalik ang alaala ng nangyari sa party ni Cassandra, ng mga pinlano at ginawa laban sa akin. Ang drug, ang mga larawang kinuha sa akin… at si Andrew, na sa kabila ng galit a
