KAPALIT NI TATAY (Completed)

Kabanata 15

"Pasensya na Nay, ang totoo niyan kasi ay katarato ko na sila Mang Romy. Nakasalubong ko kasi sila kanina habang umiigib ako ng tubig. Kaya baka kasi nakakahiya kung bigla akong uurong, gayong nakasama na ako sa bilang nila." Nanghihinayang pa na pahayag pa ni Anton.

Agad namang sumilay ang lungkot sa magandang mukha ng kanyang Ina, subalit hindi si Liam.

"Kung ganon ay walang problema Anak. Ang akin lang ay baka kako nais mo namang magpahinga. Halos ilang gabi ka na ding pumapalaot tapos ay sa araw naman ay abala ka pa sa mga alaga mong manok at biik." Patuloy namang saad ng magandang biyuda sa Anak.

Hindi naman agad nakahupa si Anton. Na para sa kanya ay napakadalang niyang marinig mula sa Ina ang mga ganitong kahilingan. Subalit paano mga ba niya ito pagbibigyan?

"Kung gusto mo Kuya ay ako na lamang ang magpapakain sa mga biik mo at magpapatuka na din sa mga alaga mong manok para naman makatulog ka din agad bukas sa iyong pagdating mula sa dagat." Mabilis namang salo ni Liam sa Kuya noya. Habang napapatingin pa nga ito sa maganda niyang Ina, na tila tutol sa mga sinasabi niya.

Napahinga nalang ng malalim si Anton sa kapatid.

"Hindi na Liam, ang asikasuhin mo ay ang pag-aaral mo. Upang matupad ang pangarap mong makarating ng Maynila." Sabi pa ni Anton sa kapatid habang tinatapik tapik sa balikat.

"Oo nga naman Anak, ang atupagin mo ay ang pag-aaral mo, kung yung ano-ano lang na hindi naman dapat." Makahulugang sabi naman ni Tesa sa pangalawang Anak.

At sa bagay na ito ay sila lang naman ni Liam ang nagkakaintindihan. At walang kamalay-malay si Anton na iba na pala ang ibig sabihin ng Ina.

"Siya nga naman Liam, hayaan mo at bibigyan kita bukas ng dagdag na baon para naman makakain ka ng mas masarap sa bayan. Ganti ko yan sa masarap na hapunan nating karne norte." Sabi pa ni Anton.

"Whoaa talaga ba Kuya?"

"Oo nga, at kelan ba naman ako hindi naging tapat sa pangako ko ha." Pagmamalaki pa ni Anton.

Napailing nalang si Tesa, habang napapangiti sa usapan ng magkapatid.

At ganito din siya humahanga naman para kay Anton. Dahil naganpanan naman nito ng husto ang isang obligasyon na naiwan sa kanya ng kanyang asawa.

At masisisi nga ba siya ng langit kung ipagkaloob naman niya ang sarili dito? Dahil para sa kanya ay mahal na din naman niya ang binata.

Bilang bagong kabiyak ng puso.

At bilang ding bagong haligi ng kanilang tahanan.

***

At pagkatapos ngang magluto ay masaya silang kumain ng sabay-sabay. Na bagamat madilim ang paligid ay hindi naman nila ito alintana.

Ang isang bagay din na nakasanayan na din naman nila. Dahil kung ang kanilang bayan ay nagliliwanag kung gabi ay kabaligtaran naman sa kanilang maliit na Barrio. Na hanggang ngayon ay hindi pa din naabot ng serbisyo ng kuryente.

Si Tesa na din naman ang nag-asikaso kay Anton, sa lahat ng pangangailangan nito sa pamamalakaya. Siya na din ang nagbalot ng pagkaing baon nito at pati na din ng thermos na dadalin nito, kung sakaling maisipan niyang magkapae habang nasa laot.

At dito na din naman ipinaramdam ni Tesa, na halos siya ang amy maybahay ni Anton. Na malayo na sa dating mag-ina lang turingan.

Na bagamat wala pa naman talagang pormal na usapan sa bagay na iyon, ay hindi naman na inisip na hadlang ito para kay Tesa.

"Mag-ingat ka sana Anton. At palagi mo ding iisiping nandito lang kami at naghihintay sa iyong pagbabalik."

"Kayo din dito Nay, at syempre ay babalik akong malakas para sa iyo Nay. At kaunting panahon nalang ay matutupad na ang mga pangarap natin. Pangako yan Nay."

Natamis namang ngumiti sa kanya ang Ina.

"Naniniwala naman akong magagawa mo yan Anak. Kaya naman masaya na ako ngayon. At panatag na ding harapin ang bukas, dahil nandiyan ka."

"Sige Nay, aalis na ako..."

Isang mahigpit na paghawak nalang sa kamay ang tanging nagawa ni Tesa sa Anak. Na bagamat iba ang gusto ng kanyang damdamin. Subalit ito pa lang naman ang maari para sa kanila.

Dahil sa tradisyon na pinanghahawakan niya na dapat ang lalake ang unang magpahayag nito ay hindi ang isang babae na gaya.

Na bagamat Anak niya ito, ay maari naman niya itong tanggapin pa din bilang asawa. Dahil para sa kanya ay ito naman at wala ng iba pa ang karapat dapat.

"Gaya ng sabi ko ay ingatan mo ang sarili mo Anton. At bukas ng umaga ay asahan mo ding hihintayin kita sa dalampasigan kasama na din naman ni Bunso upang masalubong din naman niya ang bukang liwaway sa dagat." Nasasabik na pahayag pa ni Tesa sa Anak.

Lumapad naman ang ngiti sa labi ng binata.

"Aasahan ko yan Nay, at buong pagmamalaki ko din naman sa mga kasama ko, na may napakagandang babae ang naghihintay sa aking pagbabalik." Sabi pa niya sa Ina.

***

At masayang umalis si Anton. Dala ang kanyang mga pangarap at labis labis na pagmamahal para sa magandang Ina.

Na bagamat gustong gusto na ng puso niyang tuluyan ng maangkin ang magandang Ina, ay mas namumutawi pa din naman ang labis labis na paggalang at pagmamahal niya para dito.