Chapter 41
1038 Words
M A D I S O N
I was busy checking my stock of my clothing in my own store. I heard my door open, pag busy ako wala akong pakealam kung sino ang pumapasok sa loob ng office ko.
"This past few days you make yourself busy.'
Mukhang hindi ko na kailangan tingnan pa kung sino yung pumasok.
"I have too."
"Really? Mukhang hindi na kailangan dahil may mga magagaling at mapagkakatiwalaan na tao dito sa store mo."
I sigh. Sinet aside ko na muna ang work at hinarap ko si Eloise. "What do you want from me?" I ask her.
"Aalis na ako next week, I think 2 or 4 months bago ako makabalik, baka maging isang taon pa yan or more."
"What? Do you really have to go?"
She rolled her eyes. "This is my career, and I got a lot of invitation of a fashion show so I think wala akong time para bumalik "
I pout. "Ikaw nalang nga ang inaasahan kong kaibigan, kaso your career is too far."
Mag sasalita pa sana siya pero may biglang pumasok sa office. "Did I told you if you want to come in my room you should knock."
"Sorry maam, tapos ko na gawin yung inuutos niyo sa akin, sa building lang ng kompanya ang pinuntahan niya."
Ramdam kong napatingin si Eloise sa akin. "You can go."
"The hell! Are you that obsessed?"
"I love him. What should I do, dapat hindi sila pwedeng magkita nung babaeng yun." Inis kong sabi.
" Then let him go, magiging malungkot ka lang kapag ipagpipilitan mo."
I sigh. "Didn't you heard me, El. I love him, how could I let him go?"
"Masasaktan ka lang, Madison. Kung ipagpipilitan mo pa ang tao na ayaw na sayo. Sinasakal mo lang siya sa pinag gagawan mo. If I were you I'll set him for our own good. Wala kang mapapala sa kanya , Madison. You are the one who break his trust to you. You did this, so face it."
Umiling ako "Oo nag kamali ako, pero hindi ibig sabihin nun wala na akong karapatan para patawarin. Tao lang ako-"
"Oh please." Inis na sambit ni Eloise. "Don't use that excuse, dahil hindi lang isang beses mo ginawa, Mad! Please ayoko mag away tayo dahil lang dito. You see hindi lang relasyon niyo ni Leo ang sinira mo pati na rin kay Tristan!"galit niyang sigaw sa akin.
Buti nalang sound proof ang opisina ko, hindi maririnig ng mga employees ko yung sigaw ni Eloise sa akin.
Naiinis ako sa kanya, grabe niya ipamukha sa akin ang kasalanan ko. I know nag kamali ako pero kaibigan ko siya diba dapat pinapanigan niya ako.
"You're leaving tomorrow right?" Tumango siya. "Then leave, ayokong umalis ka na may sama na loob tayo sa isat-isa. So please leave."
"Walang mali sa sinabi ko, Madison. I am your friend, ayoko nakikita kita sa ganung sitwasyon. You are obsessed, Mad!" Sigaw niya sa akin.
Dahan-dahan pumapatak ang luha ko sa mga sinabi niya, I was touch and also hurt. I feel emotional this day. "I can't lose him, siya lang mahal ko."
"Edi sana hindi mo ginawa diba? Are really inlove? Or nasa isip mo lang yan, tell me while you are doing that to Tristan what did you feel? Maybe you are just confused." Sabi niya sa akin. "Yes, I love Tristan. Pero hindi ko ipagpipilitan ang sarili ko sa kanya, but you? Ask yourself, maybe you already have feelings for him, Madison. Iniisip mo lang na si Leo ang mahal mo, per o-"
"No! I am not inlove with him. Lust, yes yan lang ang nararamdaman ko kay Tristan, Okay! His my best friend, Eloise for pete sake!" Galit kong sabi sa kanya.
Hindi ko na nagugustuhan ang mga sinabi niya. "Please, -"
"ENOUGH!"
Tinaasan niya ang dalawang niyang kamay. "Fine, I'll stop. I wish you could find peace whatever your decision is." Pagkasabi niya yun, lumabas na siya ng office napaupo ako sa upuan ko.
T R I S T A N
PAGDATING ko ng bahay nila Scarlett, hinarangan agad ako ni Tita. "What are you doing here?"
"Im here to see Tita Benedict, he called me."
"Can leave my daughter alone? This is all your fault, Tristan. Sinira mo ang buhay ng anak ko." Galit na sabi ni Tita. Wala akong masabi dahil yun ang totoo. Nagkamali ako kaya kailangan kong tanggapin mga paratang ni Tita sa akin. Kailangan kong bumawi kay Scarlett, sa lahat ng nagawa kong mali sa kanya. "Hindi mo deserve ang anak ko, she's a precious pero trinato mo siya na parang basura. Bakit hindi nalang ang babaeng yun ang pinili mo? Tutal pareho kayong madumi!"
"Tita what I did is wrong, hindi ako mapapagod humingi ng tawad sa inyo. Mahal ko si Scarlett, nadala lang ako sa tukso at yun yung pag kakamali ko"
"Bakit ginawa niyo lang ba yun isang beses? Impossible!-"
"That's enough, Luisa!"
Sabay kami lumingon ni Tita sa sumigaw and there I saw Tito Benedict na papalapit sa amin. "Tito."
"Me and Tristan need to talk in private so can leave.?"
"Ipilit mo ba talaga yang lalaking yan para sa anak mo Benedict?! Yang maduming lalakinng yan?! Kaya ng budhi mo na dungiisan ang aanak mo saa lalakking yan?!!""
"Shut up!" Sigaw ni Tito, napayuko ako dahil mukhang hindi ko dapat makita ang mga eksena ng mag asawa. "Tristan, doon tayo sa garden." Tumango ako at nag paalam muna ako kay Tita.
Pagdating namin sa garden hinarap ako ni Tito. "Ikaw na ang gumalaw para muling magbalikan kayo ng anak. Huwag mo nang antayin naa ako pa ang gagalaw ppara sayo?"
Umiling ako. "Thanks Tito." Sabi ko. "Pero bakit? Why me? I did wrong to your daughter-"
"Ramirez? I don't want them to be my in-laws, they are my rivals."
Kaya pala. Pero madaming lalaki dyan na deserve si Scarlett.
Pero malaki parin pasalamat ko dahil ako ang gusto ni Tita para kay Scarlett atleast may kakampi ako, hindi ako mhihirapan, kahit hindi ko kaagad makuha ang loob no Scarlett. Dahil alam kong malaki ang galit niya sa akin kaya mukhang mahihirapan ako.
Lalo na mukhang nahulog na nga talaga siya sa isang Ramirez.
- Writer
