When I Met Him

Chapter 48

S C A R L E T T

Pag pasok ko sa office room ko, naabutan ko si Rosie inaayos ang table ko.

"Goodmorning" bati ko sa kanya, nang nakangiti.

Umupo na ako sa swivel chair ko.

Nakatingin si Rosie sa akin habang nakakunot ang noo niya. "Hey why are you giving me that look?" Nag tatakang tanong ko.

"You're good mood. Something happen?"

Napakagat ako ng labi ko. "Diba may meeting ako 8am in the morning outside the company, after that nag babakasakali ako na baka magkita muli kami ni Leo sa coffee shop na yun." Kwento ko. "Tadaaah! Nakita ko siya dun sa coffee shop na yun!" Masaya kong sabi.

Umupo si Rosie. "And then?"

"Ofcourse I said sorry about the kiss."

"And what did he said?"

I smiled. "Ofcourse, I explained why and he understand me. And he ask me if I can be his friend dahil wala siyang maalala kaya wala siyang kaibigan."

"And you said yes?"

"Ofcourse. I know its wrong pero kaibigan lang naman diba? He ask that for me."

She held my hands. "Just be careful okay? Ayoko makitang nasasaktan ka."

"Thanks, Rosie. And also pwede sa atin atin lang ito? Ayoko kasi malaman nila mommy and also Toby"

Tumango siya sa akin. "Your secret safe with me." Napangiti ako sa sinabi niya.

Lumabas na si Rosie pagkatapos namin mag usap, habang nag tatrabaho ako napapangiti ako habang iniisip ko si Leo.

I never been like this when I'm with Tristan, sometimes Im asking myself if minahal ko ba talaga si Tristan?

Masaya ako pero hindi ko man pang naranasan yung parang teenager na kinikilig parin pagkatapos namin mag kita, or kapag inaalala mo siya. Hanap-hanap ko agad siya kapag kahit kakahiwalay lang namin.

Napailing ako, I think I am madly inlove with Leo.

M A D I S O N

NAKAMUKMOK lang ako sa kwarto, hindi ako lumabas. Feeling ko durog na durog ang puso ko sa pag layas muli ni Leo sa bahay nila.

Biglang bumukas ang pinto, kaya bumangon agad ako para sana pagalitan kung sino man ang bumukas ng pinto ko dahil nakalock ito.

Pero nung makita ko si Eloise pala, parang akong bata na umiiyak na papalapit sa kanya.

Niyakap ko siya. "What happen? Nawala lang ako ng ilang araw nagkaganyan kana."

"H left again. I don't know where he is." I said frustratedly.

"Pinuntahan mo ba ulit kung saan-"

"Yun na nga dahil sa ginawa ko malapit na akong mabuking. Bakit pupunta si Leo doon kung may amnesia siya diba?

She sigh

"Just calm down. I'll help you okay."

"Teka bakit ka pala andito? Diba dapat-"

"Cancelled and I don't know why. Sa tingin mo pakana ni Scarlett ito?"

Umiling ako, alam ko ang ugalian ni Scarlett, hindi niya gawain ang ganun. "Hindi niya ginawa yun, baka something happen."

"I hope so. So I'm gonna be with you maybe months or year."

"Its okay, we have plenty of extra rooms." I said.

"So let's go back to our topic," she said. Kaya umupo kami sa higaan ko. "What happen ba?"

"I don't know. Tinawagan nalang ako ni Diego and saying na naglayas muli si Leo." Naiiyak kong sabi.

"I thought hawak mo siya sa leeg?"

"Yun din pagkakaalam ko pero wala eh he gave up his share para yun ang bayarin sa amin na utang na loob. His doing everything just for Scarlett."

"You see," sabay iling ni Eloise-. "Noon na nasayo si Leo, sinayang mo lang. Ngayon may mahal ng iba ang tao, habul-habulin mo din. Sometimes karma hits so hard, and you felt that "

Hindi ako nakasalita dahil totoo ang sinabi ni Eloise, I felt that I regretting everything I've did.

Sinayang ko, nung panahon nasa akin pa ang atensyon ni Leo at puso.

Lumingon ako kay Eloise. "Can you come with me?"

Kumunot noo ni Eloise. "Where?"

"Scarlett. I won't make any scene I just wanna talk."

"As in right now?" Tumango ako sa tanong ni Eloise.

S C A R L E T T

Napaangat ako ng ulo ng marinig kong bumukas ang pinto.

"I'm sorry, Director Anderson hindi ko sila napigilan. Bigla-bigla lang sila pumapasok." Kasama niya ang mga guard.

"Nag i-eskandalo din po Maam, pinapasok ko nalang dahil may mga importanteng tao po tayo sa baba kanina" sabi nung isang guard.

Tumayo ako. "Its fine. What are you doing here?"

Lumapit siya sa desk ko, kasama niya parin yung babae na kasama pumunta dito nung isang araw.

"Anong sinabi ng mommy mo sa asawa ko!?"

"I don't know what are you talking about."

"Huwag kang mag maang-maangan pa, Scarlett!"

"You don't have the right to shout me, first of all this building you are stepping is mine. Can you ask nicely?"

"Oh please stopping being kind, when you are a b***h! May sinabi ka ba para ikagulo ng isip niya?!" Galit niyang tanong sa akin. "His mine, Scarlett"

"Bago nagka-amnesia si Leo, ang pag kakaalam ko kami ni Leo. If you are saying na inaagawan ko siya sayo, fyi Madison ikaw yung nang aagaw, you are taking advantage of his situation!" Galit kong sabi sa kanya.

"Shut up!" She said frustratedly. "Walang sayo, Scarlett."

"Maddie, stop. I told you kakausapin natin siya ng maayos hindi tayo gagawa ng eksena. Ano itong ginagawa mo?" Rinig ko bulong ng kasama niya sa kanya.

I lool at Maddie, she slowly calming herself, humarap siya sa akin. "So may sinabi nga kayo?"

"Wala. Bakit ka ba nang gugulo dito?"

She rolled her eyes to me. "Siguradihin mo lang dahil hindi ko hahayaan na maagaw mo siya sa akin, Scarlett."

Pagkasabi niya yun tinalikuran niya na ako.

"Masakit ba?" Napahinto si Madison sa pag hakbang. "Masakit ba maranasan ang pinaranas mo sa akin?"

Dahan-dahan siyang lumingon sa akin. "You are saying, gaganti ka? So, gumagawa ka nga ng paraan para makuha siya sa akin?"

"Wala akong sinabing ganyan, tinanong ko lang kung masakit ba? Atleast you know how it felt, because its too painful." Nakangiti kong sabi sa kanya.

Galit na galit si Madison habang nakatingin sa akin, hindi na siya muling nag salita, tinalikuran na niya muli ako at umalis na siya ng opisina ko.

Umupo na ako ng swivel chair ko pag kaalis nila Madison.

Kinindatan ako ni Rosie. "Nice talk."

I laughed sabay iling, nag paalam na sila na bumalik sa mga trabaho nila. Kaya tumango lang ako bilang tugon sa kanila.

Maaga ako umalis ng office, tutal wala naman ako meeting or appointment kaya nagkita kame ni Leo sa isang park.

Pagdating ko doon, andoon na siya nag aantay, nakaupo siya sa may bench.

"Hi."

Bati ko sa kanya, tumayo siya and nag beso siya sa akin. "Oh Im sorry did I disturb you to your work?"

Napansin niya siguro ang suot ko, umiling kaagad ako sa kanya. "Hindi naman." Nakangiti kong sagot.

Nagsimula na kame mag lakad sa park, "You seem quite."

"Why are we doing?" Tanong ko, hinarap ko siya.

Im confusing.

"Alam kong masyadong mabilis, but the first time I saw you I know I fell for you."

Hindi ako nakasalita, hindi ko akalain na kahit may amnesia siya mahuhulog at mahulog ulit siya sa akin.

"Sabi mo may amnesia ka, paano kung may girlfriend ka pala ng hindi mo nalalaman and we star dating. What will you do when you find out about it?"

Hindi siya nakasagot, parang siya mismo napaisip. "I don't know what to say..." Mahina niya sabi. "Felt sorry.. I don't know." Naguguluhan niyang sagot.

"I like you. Pero natatakot ako baka you are already taken ng hindi mo nalalaman dahil sa sitwasyon mo."

Napaupo siya sa bench kung saan nasa tabi lang namin, napahawak siya ng ulo.

Bigla akong natakot. "Are you alright? Omygosh! Im sorry if I had to many questions." Nag aalala kong sabi sa kanya.

"Im sorry, Scar. My head hurts I think I have to go, I'll just call you."

Tumango-tango lang ako nung tumayo siya at iwan ako doon sa park.

Napaupo ako sa bench, kinabahan ako. Akala may mangyayaring masama kay Leo. I shouldn't ask him that because of his situation.

Napailing ako, Im too greedy and selfish.