Veronica’s love Vengeance[COMPLETED]

VLV 8

Naglalakad si Veronica sa pasilyo ng building ng Saavedra's food corporation o SFC, patungo sa kaniyang opisina.

Nang dumaan siya sa table ng kaniyang secretary ay napahinto siya ng tinawag siya nito.

"Ma'am, may nagpapabigay po nito," anang secretary saka may inabot na isang bouquet ng tulips flower na kulay yellow.

Napakunot noo siya ng tanggapin iyon.

"Kanino daw galing?" Takang tanong niya.

"Wala pong sinabi ang nagdeliver, ang sabi lang niya ibigay daw po sa iyo," sagot naman ng sekretarya.

Tumango lang siya saka nagpatuloy na sa loob ng opisina niya.

Nagtataka siya kung sino ang nagbigay ng mga bulaklak na iyon. Sa pagkakaalam niya si Grey lang naman ang laging nagbibigay sa kaniya ng mga gano'n. Pero wala na si grey at nasa ibang bansa na ito. Kaya nakapagtataka.

Inilapag niya ang bulaklak sa kaniyang executive table, saka umupo sa swivel habang nakatitig sa bulaklak. Hanggang sa may nakita siyang card sa gitna ng pumpon ng bulaklak. Kinuha niya iyon saka binasa.

"Hi baby, beautiful flower for a beautiful lady like you. I hope you like it, mind if you join me tonight at my place."

Love,

Rafael.

Basa niya sa sulat na naroon. Napabuntonghininga siya saka umiling. Tumayo siya at kinuha ang bulaklak sa ibabaw ng mesa at mabilis na dinala at pabagsak na tinapon sa basurahan.

"Fool," aniya saka muling naglakad pabalik sa upuan.

Hinarap niya ang kaniyang computer at nagsimula na niyang i-open iyon para simulan ang tambak na gawain. Ngunit napatigil siya ng tumunog ang kaniyang cellphone na noo'y nasa bulsa pa ng kaniyang suot na pink blazer.

Dinukot niya iyon habang ang mga mata ay nakatingin sa computer.

Pinindot ni Veronica ang answer button ng hindi tinitingnan ang aparato at dinala sa tainga.

"Hello, Veronica speaking, how can I help you," aniya.

"Hi, what a lovely voice. I missed you." Napakunot noo siya at napatigil ng makilala ang boses ng kabilang linya.

She rolled her eyes with irritation.

"Rafael?" Kunway surprised niyang saad.

"Do you like the flowers I've sent?"

Tiningnan muna niya ang bulaklak na nasa basurahan bago sumagot.

"Yes, it's so lovely, thank you. I really love it." Pinasigla niya ang kaniyang boses para hindi nito maramdaman ang inis niya.

Wala siya sa mood makipag landian kay Rafael dahil sa dami ng iniisip niyang trabaho ngayong araw. Tambak siya ng trabaho ngayon kaya, isipin niya pa lang ay nanghihina na siya.

"Good to hear that…" anang kabilang linya.

Hindi sumagot si Veronica dahil batid niyang may iba pa itong gustong sabihin at hindi nga siya nagkamali.

"May I know your answer about my invitation?"

"Actually, Rafael, I have a lot of work to do, but if you can wait, maybe I can join you," sagot niya.

Ramdam niya ang pagngisi ng nasa kabilang linya, dahil narinig niya ang hininga nito.

"Sure, I will wait because I really miss you, baby," anang Rafael na kinangilabot ng sistema niya.

She knows what Rafael is talking about and missing about. He wants her tonight, pero hindi p'wedeng sa place nito. What would she do?

May narinig siyang kumatok sa pinto ng tatlong beses saka bumukas iyon.

"Ma'am, may tawag po kayo sa telepono," sabi ng kaniyang secretary ng bahagyang dumungaw sa pinto.

Tinanguan niya ito saka umalis na ang secretary at muling sinarado ang pinto.

"Hmm, I need to hang up Rafael. I think I have a client on the phone."

"Oh I see," anito sa dismayadong boses.

"Talk to you later," pagkasabi niyang iyon ay pinatay na niya ang tawag at bumaling sa telepono na nasa kaniyang lamesa at kinuha iyon at naka konek na nga sa kaniya ang tawag.

Isa nga iyon sa mga clients niya na gusto siyang makausap ng personal.

Matapos ang discussion nila ay agad na bumalik ang attention ni Veronica sa naiwang trabaho. Minsan pang nagpapadala ng Sweet massege si Rafael through text pero hindi na nito inaksayahan ng oras para tingnan at replyan ang ka-corny-han nito.

Hanggang sa isang tawag na naman ang nagpatigil sa kaniya sa ginagawa.

Sinagot niya iyon on a loudspeaker dahil abala pa rin siya sa ginagawa.

"Hi baby," she rolled her eyes when hearing Rafael's voice.

"Yes?" aniya, habang tumitipa sa computer niya.

"Are not yet done? It's already past 6 o'clock,"

Napatigil siya ng marinig iyon at tumuon ang mga mata niya sa ibabang bahagi ng kaniyang computer kung saan may nakalagay na oras.

It's already 6: 24pm, gano'n na pala siya katagal na naka upo. Kaya napansandal siya sa kaniyang swivel chair at noon niya lang naramdaman ang pangagalay ng kaniyang batok at likod.

Ni hindi man lang siya nakapagtanghalian, at hindi pa siya nangangalahati sa kaniyang ginagawa. May hinatid pang mga makakapal na papeles si Leah na kailangan niyang permahan.

"Veronica, are you still there?" Pukaw sa kaniya ni Rafael.

Oo, nga pala may kausap pala siya kaya bahagya niyang inalapit ang sarili para marinig siya ni Rafael.

"Oh, I'm sorry. I was just shocked when you said it's already past 5pm. I didn't notice the time, masyado akong fucos."

"Oh, 'wag mo namang masyadong sagarin ang sarili sa trabaho baka, magkasakit ka pa," may himig na pag-aalala na sabi ng kabilang linya.

Veronica rolled her eyes, dahil sa goosebumps na naramdaman niya sa mga sinasabi ni Rafael.

"I need to finish all of this dahil kailangan ito bukas," aniya habang hinihilot ang kaniyang batok na nangangalay sa kakayuko.

"Hindi pa ba iyan tapos?"

"Hindi pa ako nangangalahati, Rafael. I need to finish this, I don't think I can make it," kunway malungkot niyang saad. Pero mas mabuti na ngang maging busy siya kaysa sumipot sa dinner na gusto ni Rafael. Kahit ang totoo siya ang gusto i-diner nito.

"It's okay, I understand…"

"Sana hindi ka magtampo,"

UMILING si Rafael kahit hindi siya nakikita ng kabilang linya. He felt frustration, dahil nakahanda na ang lahat. Actually, nakaupo nga siya ngayon sa harap ng mesa na may pulang mantle at may nakasinding kandila sa ibabaw nito. Nag hire pa siya ng violenist para mas lalo maging romantic ang gabing iyon. Pero mukhang masasayang ang pinaghahandaan niya.

He prepared everything, pero naging walang silbi ang lahat. Nang magpaalam ang kabilang linya ay hindi niya pa rin ibinaba ang cellphone niya kahit putol na ang tawag.

Umaasa siya na sana muli niyang marinig ang boses ni Veronica. He was longing for her. Nang wala pa rin siyang marinig after a several minutes he decided to drop the phone.

Saka niluwangan ang kaniyang necktie. She wants Veronica now, kahit makita niya lang ito sapat na. He thinks he really fell for Veronica. Dalawang araw na niya itong hindi nakikita, and he really miss her. Kaya tumayo siya at nabuo ang isang desisyon sa isip niya.

"I can't let this night to pass without seeing Veronica, " aniya sa sarili at mabilis na lumabas ng kaniyang mansion at pumunta sa parking lot. Ilang segundo lang ay nasa daan na siya at binabaybay ang daan patungo sa SFC building.

"Is Miss Veronica here?" Tanong nito sa secretary ni Veronica ng makarating sa SFC building ng gabing iyon.

"Good Evening Mr. Madrigal," bati ng secretary ng makatayo at nagbigay galang.

"Nasa opisina po niya, pero bawal po siyang storbohin," pahayag ng secretary na kinakunot ng noo ni Rafael.

"Just tell her, it was me, for sure hindi iyon magagalit," anang Rafael, saka nilagay ang kaniyang isang kamay sa side pocket ng kaniyang itim na trouser.

"Pero sir," pagpag-aalalang sabi ni Leah.

"Just trust me," anito saka naglapag ng limang libo sa ibabaw ng desk nito.

Tinitigan ng secretary ang pera na nilapag ni Rafael pero hindi siya nadala at umiling lang siya. Kabilin-bilinan kasi ng kaniyang boss na 'wag na 'wag itong storbuhin dahil kailangan nitong matapos ang ginagawa ngayong gabi mismo.

Ni hindi nga iyon nananghalian o kaya naghapunan, buong araw lang iyon nakakababad sa trabaho. Takot din siyang suwayin ang utos nito dahil, mukhang mainit na ang ulo nito kanina ng hinatiran niya ito ng makapal na documents na kailangang permahan.

"I'm sorry po, baka kasi magalit po sa akin…"

"Ako ang bahala ipaalam mo lang sa kaniya na nandito ako. Hindi iyon magagalit sa 'yo, at saka this is important kaya maiintidihan niya iyon." Pagbibigay assurance nito.

"S-sige po," anito, na kinangiti naman ng huli.

Kumatok muna si Leah bago pinihit ang siradora ng pinto ng opisina ni Veronica.

"M-maam, may naghahanap mo sa inyo…" aniya, na ulo lang ang pinakita nito.

Napalunok pa siya ng madilim na titig ang ipinukol nito sa kaniya.

"Go back to your desk, Miss secretary ako na ang bahala," anang Rafael.

Tumango naman ang secretary ng balingan siya nito saka pumihit na ng lakad pabalik sa desk nito.

Nagulat si Veronica ng biglang nawala ang sumilip na ulo ng secretary ng sabihin nitong may naghahanap sa kaniya. Pero ang mas ikinagulat niya ay ang paglaki ng awang ng pinto at pagluwa ng isang matipunong lalaki na nakangiti. Tuluyan itong pumasok at ni lock pa ang pinto.

Marahas na napalunok si Veronica.

"Ganito ba siya ka obsessed sa akin, dahil talagang pinuntahan niya ako?" anang isip niya.

"Hi," bati nito sa kaniya habang naglalakad na animo teenager patungo sa gawi niya. Nakapamulsa ang dalawang kamay nito.

Nakasuot ito ng black trouser at white pulo na pinaibabawan ng black casual blazer. Naka open ang button sa ibaba ng leegan nito. Cool itong tingnan.

Sa edad na 58 ay hindi halata iyon kay Rafael ngayon. Kung mukha ang pagbabasihan nito ay mas bata ito ng sampung taon kaysa sa tunay na edad nito.

At ang dahilan niyon ay ang makinis na mukha nito na walang bahid ng balbas. Unlike no'ng huling kita nila ni Veronica kaya mas lalong lumantad ang kag'wapuhan nito mas mas bumata. Bagong gupit rin ito.

Napatayo si Veronica ng tuluyang nakalapit si Rafael.

"My God Rafael, what are you doing here?" gulat na tanong ni Veronica.

Umikot si Rafael para mas lalong lumapit kay Veronica saka mabilis itong niyakap.

"I really miss you so bad," anito sa husky na boses.

Amoy na amoy ni Veronica ang nanunuot sa ilong na pabango ni Rafael.

Kumalas si Rafael sa pagkakayakap kay Veronica. Mula sa baywang ng dalaga ay lumipat ang mga palad nito sa magkabilang pisngi ng dalaga at kinulong ang kaniyang mukha ng malaki at malambot na palad nito.

May hatid na kuryente kay Veronica ang ginawang iyon ni Rafael sa sistema niya. Lalo na ng dumampi ang malambot at mainit na labi nito sa noo ng dalaga.

"Hindi ka makatiis?" nang-aakit na tanong nito and then she bite her lower lips.

Kaya hindi mapigilan ni Rafael na siilin ng halik si Veronica. Marubrub ang halik na ginawad nito sa dalaga na walang pagdadalawang isip namang tinugon iyon.

Bawat paggalaw ng labi ni Rafael ay ang paglalakbay ng kamay nitong sa kaniyang likod.

Ramdam ni Veronica ang dila ni Rafael na nagpupumilit pumasok sa loob ng bibig niya. Walang magawa si Veronica kun'di ibuka ng bahagya ang bibig upang tuluyang bigyan ng acces ang naglulumikot na dila ng don. Nang makapasok iyon, ay agad na hinanap ng dila nito ang dila niya na agad namang nahanap nito at mabilis na sinipsip na kinungol ni Veronica.

Naramdaman pa niya ang mga kamay nito sa kaniyang malusong na dibdib. Ramdam niya ang mahinang pagmasahe nito roon.

Kakaibang sensasyon at init ang naramdaman na hindi niya kayang labanan. Kahit pilit siyang ginigising ng kaniyang diwa ay hindi niya magawang pakinggan iyon. Pinagkanulo na siya ng sariling isip at tuluyang nagpatangay.

Masyado siyang nag-enjoy sa bawat haplos at bawat halik ni Rafael sa kaniya, gusto na niyang magpaubaya dahil nadadala na siya sa bawat paggising ng init sa kaniyang kaibuturan.