XENIA POV
Gustong kong baguhin ang buhay ko pero hindi ko alam paano magsisimula. Pabalik na kami ni Sir James sa mansion at malaking tulong ang ginawa niya na ilayo ako pansamantala. Nakahinga ako, hindi man nawala ang sakit na naramdaman ko. Kahit papaano hindi ko makikita kung gaano nila kamahal ang isa't isa at kung gaano sila kasaya. Hindi ko kayang tagalan ang ganoong eksena. Sobra akong masokista sa sarili ko. Masyado ko ng kinakawawa ang sarili ko. Siguro gusto na akong tuktukan ng makakakilala sa akin. Okay lang masaktan pero sa kaso inangking ko na lahat ng sakit. Sige pa rin ako. Gusto ko na iuntog ang ulo ko sa pader para makalimutan ang sakit. Hanggang kelan ba?
Hindi na pinasok ni sir James ang sasakyan, malapit na mag alas dose at ang natira na lang ay ang mga lilinis na
