Taming a Salvatore

Chapter 1: CONTINUATION

KINAUMAGAHAN din iyon ay umuwi ang daddy niya. Hindi na siya nag-aksaya ng panahon para salubungin pa ito. Wala naman siyang mapapala dahil, mas pabor ito kay Isolde.

She heard them quarrel, na hindi naman bago sa kanyang pandinig. Nakita niyang nakatayo si Seraphina na wari ay kanina pa ito nababalisa.

“Euridice!” tawag nito bagay para hindi niya ito pansinin.

Hindi niya pinansin ang step-sister niya hanggang sa hinuli nito ang kanyang braso at mariin siyang hinawakan. Sa higpit niyon, ramdam ni Euridice ang pagbaon ng mga kuko nito sa kanyang balat.

“Don’t you ever told, dad about what happened!”

She coldly look at Seraphina, at saka pagalit na winaksi ang kamay nitong hawak ang braso niya. Hinigpitan din niya ang paghawak sa braso ni Seraphina bagay para sumama ang mukha nito at napangiwi dahil, sa sakit.

“Tinatakot mo ba ako? Well, I’m not anymore beyond your control my dear step-sister,” nakangising aniya at saka siya humakbang nang mas malapitan para bumulong dito.

“Nakuha mo na ang gusto mo. Si Jacob, sayo na. Dahil, hindi ko na pwedeng lunukin ang sinuka ko, Sera. And don’t worry, as long as you're good to me, I will never tell, dad that you're a sl*l!”

Hindi na siya magawang masaktan ni Seraphina dahil, dumating ang daddy niya. Walang emosyon na tinapunan ni Euridice nang tingin si Isolde na noon ay katabi ng ama niya at saka ningisihan ito nang nakakainis na ngiti.

“Has anything happened here?” usisa ng daddy niya.

Umiling siya. Takot siya sa kaniyang ama, iba kasi kung magalit ito kaya napaka-imposible sa kaniya na magsumbong.

MONTHS passed by, akala niya ay magiging maayos na ang buhay niya dahil, hindi na siya sinasaktan ni Isolde at Seraphina.

Subalit, nagising na lang siya kinaumagahan na halos magwala sa galit ang kaniyang ama. Ngayong araw ang itinakdang kasal ni Sera pero hindi niya ito binigyan nang atensyon.

She will never attend Sera’s wedding.

Pero, sunod-sunod na pagkatok mula sa labas ng silid niya ang nagpagising sa kaniya. At mula sa labas ng pinto ay naririnig niya ang boses ng kaniyang daddy. Sa takot niya, dali-dali siyang bumaba at pinagbuksan ito ng pinto.

“Come out! And get dressed, Euridice.”

She was like, her expression goes blank.

“Your sister ran away with someone else. And you'll be the substitute!”

With her father's words, She couldn't react. Wala siyang mapagpipilian dahil sa banta nito.

“Choose! I dis-continue your mother’s life support or you will marry Alexander Salvatore!”

Nanginig ang labi niya dahil sa labis na galit. Kusang tumulo ang luha niya at hindi niya napigilan ang sariling magalit.

“Dad, paano mo nagawa ito. Bakit kailangan mo pang idamay si mommy!” umiiyak niyang sumbat pero tila yata naging bato na ang puso ng ama niya at hindi na nito pinapakinggan ang kaniyang mga sinasabi.

Sumikip ang puso. Hindi na niya napigilan ang sarili na kamuhian ang ama dahil, naging miserable na ang kanyang buhay sa piling nito.

Euridice left no choice, kundi piliin na maikasal kay, Alexander ‘Quin’ Salvatore, alang-alang sa mommy niyang nakaratay sa ICU. Her mother is in a state of coma because of an accident.

Ang sabi ng doctor, may 75% itong tsansa na mabuhay gamit ang life support ventilator machine. Subalit, hindi siya nawalan ng pag-asa. Alam niyang mabubuhay pa ang kaniyang ina.

Sa mga oras na ito ay ang itinakdang araw ng kasal nila ng lalaking ni sa panaginip ay ayaw niyang makasama.

Suot ni Euridice ang delicate white gown. At sa mga sandaling ito ay nakatayo siya sa malaking intrada ng malaking pintuan ng simbahan.

Her veil, gently cascading down her back, conceals her solemn eyes.

Nanubig ang kanyang mga mata, hindi dahil sa saya kundi, dahil sa galit at pagkamuhi.

She takes a deep breath, trying to summon every ounce of strength she has left, knowing that her life is about to take a fateful turn. The murmurs of the gathered guests fall to a hush as the organ's melody fills the air. The chapel's aisle stretches out before her, leading to a beautiful altar.

Waiting there, an intimidating man who she hardly knew, a man she didn’t expect to marry – a man who will forever change her last name.

Nang tuluyan siyang makalapit sa lalaking nasa unahan. Nagsimula nang kumabog nang mabilis ang puso niya dahil, sa takot.

She heaves a sigh. Kumuyom ang kamao niya nang maagaw niya ang atensyon ni Alexander. Lalo nagwala sa kaba at takot ang puso niya nang lumapit sa kaniya ang lalaki.

Alexander leans in, his voice a menacing whisper. “You're late, Euridice. What's your excuse, huh? Trying to back out at the last minute?”

She was stunned. Akala niya ay, Seraphina ang itatawag nito sa kaniya. But no.

Nilakasan niya ang kanyang loob. At tumugon pabalik, “No, I would never do that. I was in the traffic; it wasn't my fault.”

Alexander's eyes narrow, his grip on her arm tightening.

“Really? You'd better not ruin this for me. You're here to play your part, and I won't tolerate any nonsense.”

She clenched her jaw, holding back her emotions. Alexander's words are like a dagger into her heart.

Kung gaano kasama ang sabi-sabi tungkol sa lalaki ay ganun din ang awra nito. Nakakatakot.

Natuon sa kanila ang paningin ng mga guest. At nang magharap silang dalawa ni Alexander. Nakita niya kung gaano ka-seryoso at walang buhay ang mga mata nito. And she can’t help it. She felt a shiver down her spine because of Alexander’s deathly stare.

“Dearly beloved, we are gathered here today. And I now pronounce you, husband and wife. You may seal your vows with a kiss,” saad ng pari nang maganap ang kasal.

Kinabahan, at tila hindi magawang iangat ni Euridice ang kanyang mukha dahil, sa malamig na titig ng lalaking kaharap. Kulang na yata, matutunaw siya at gusto na lamang tumakbo palayo.

Napalunok si Euridice nang iangat ni Alexander ang viel niya at inilapit ang mukha nito. Domoble ang kaba niya nang lumapat sa labi niya ang labi ng lalaki at nagsimula na nitong angkinin ang nakaawang niyang labi.

Kalaunan ay tumigil si Alexander mula sa pag-angkin sa labi ni Euridice, at ngumisi pagkatapos.

Euridice solemn eyes meet Alexander's, and in that moment, she couldn't help but wonder if there will ever be room for love in this loveless union.