Taming a Salvatore

Sumikip ang puso ni Euridice nang marinig ang masayang tawanan mula sa salas. Tawa iyon ng isang masayang pamilya. Naiinggit siya at naihiling niya na sana na maging kabilang sa tawanan na iyon. But as she approached, the mirth ceased, replaced by hushed whispers that cut through her like a dagger. Nakatayo siya sa tapat ng pinto, habang nakayuko para iwasan ang titig ng mga ito na nakababa ng sarili. Wala ang daddy niya nang lumabas siya kanina lang para saksihan iyon. At si Sera, ang step-sister niya, at Isolde, ang stepmother niya ang nadatnan niya na lang nakaupo sa isang mamahaling upuan. They we’re like ethereal beings, their beauty enhanced by fine garments that she could only dream of wearing. Nang makita siya ng kaniyang step-sister, nakita ni Euridice sa sulok ng mata nito ang mapanglait na titig at ngising mapang-asar. “Look who's here, the useless wonder,” Sera taunted, her voice dripping with mockery. “You truly are a pitiful sight, dear sister.” Nakagat ni Euridice ang ibabang labi, habang nanatiling nakatingin sa sahig ang tingin niya. Lumaki siyang tinatawag na ‘useless,’ pero ang marinig lagi ito kay Sera, ay para bang wala talaga siyang kwenta sa mundo. Nag-angat si Eurice ng mukha nang hawakan siya ni Isolde sa baba para itaas ang mukha niya. Mahina itong nagsalita na may kalakip na pagbabanta. “Euridice, you must learn your place. Your father may have foolishly allowed you to stay, but you are nothing more than a servant in this house. A burden we tolerate only for his sake.” Nanginig ang mga kamay ni Euridice, at humigpit din ang paghawak niya sa apron niyang suot. It was a constant reminder of her servitude, the apron she wore while toiling away her days. Minsan siya naging prinsesa ng kaniyang daddy pero simula noong dinala nito sa pamamahay sina Isolde at ang anak nito, doon nagsimula ang kalbaryo ng buhay ni Euridice. “Kapag umalis na ang daddy mo—tandaan mo na hindi ka makakaligtas sa‘kin. Disobey, and you'll suffer consequences you can't even fathom.” Sumikip ang puso ni Euridice na pinaghalong takot at pangamba. Hindi niya magawang iiwas ang mukha dahil, sa takot na muli siyang masaktan ni Isolde. Hindi pa rin kasi tuluyang humilom ang mga natamo niyang sugat sa likuran dahil sa pagpalo sa kaniya ng sinturon. “O-oo, ga-gagawin ko,” ngumilid ang luhang nauutal niyang sagot. Ngumisi si Isolde bago siya nito binitiwan. “Good! Now, get out!” pagtaboy nito sa kaniya. Kulang na lang itulak siya ng mag-ina palabas ng bahay. Pero, parang maamong tupa kapag kaharap ang kaniyang ama. Napakuyom ng kamao si Euridice, mabilis niyang pinahiran ang namumuong luha at ngumitngit sa galit. “Hahanap ako nang pagkakataon, kapag mangyari ‘yun, pareho ko kayong dudurugin!” naisambit niya sa isipan. NANG SUMUNOD na araw ay umalis ang daddy ni Euridice, at nagsimula na naman ang araw na muli siyang pinapahirapan nina Isolde, at Sera. Minsan, sabunot at sampal ang natamo niya mula rito kung kaya, hindi siya makapasok sa trabaho dahil, puro pasa at bugbog ang katawan niya. Hindi niya maintindihan kung bakit ganoon na lang ang galit ni Isolde sa kaniya. Minsan, sinasagot niya ito subalit, mas matindi naman ang binabalik nito sa kaniya. Ngayong gabi, ay tahimik lamang siyang nagbabasa ng libro. Mag-alas-dyes na ng gabi at tahimik na ang buong paligid. Subalit, kalaunan ay pinalitan nang munting halinghing at mariing paglangitngit ng kobre kama na para bang niyayanig iyon ng kung sinuman. Una, binalewala niya iyon hanggang sa napagtanto niyang nanggagaling sa kuwarto ni Seraphina ang ungol. Because of curiosity, lumabas si Euridice at pinuntahan ang kwarto ng kaniyang kapatid. Paghakbang niya pa lamang para tingnan iyon, ay ganun na lamang ng gulat niya nang makita ang dalawang tao na hubo’t hubad habang gumagawa ng milagro. She was in shocked, nanginginig ang kamay na ikinuyom niya ang kamao. Nakaawang ang pinto at malamang sa pagmamadali ay nakalimutan ng mga ito na sarhan nang maayos. “Ahh—make it faster. Don’t stop! That's it, baby!” Seraphina cried in pleasure while Jacob buried his pet inside of her. “I'm c*****g! Aghh, ugh f*ck it Sera!” Jacob whispered after withdrawing. Euridice could see horror. Her tears stream down and it terrifies her. Kilala niya ang lalaking kasiping ng kaniyang kapatid. Si Jacob, ang boyfriend niya. Napatakip kaagad siya sa kaniyang bibig at sa galit ay sumugod siya sa dalawa. Nanlaki ang mga mata ni Jacob maging si Seraphina at gulat na gulat ang mga ito nang makita siya. Sapilitan din na ibinalot ni Seraphina sa hubad na katawan ang kumot. “Mga hay*p! Nagawa pa ninyong magparaos dito! Wala kayong kahihiyan!” pasigaw niyang sabi. Sa galit at pagkamuhi niya kay Seraphina, nasabunot niya ito at buong lakas na pinagsasampal. Todo awat sa kaniya si Jacob para ilayo mula kay Seraphina. “Stop it! Euri, stop!” tumaas ang boses ani Jacob pero hindi niya iyon pinansin. Mabalasik at buong tapang niyang hinarap ang nobyo. Kaagad na umigkas ang kanyang palad at sinampal ito nang buong lakas. Nasapo ni Jacob ang kabilang pisngi at halos hindi ito makapaniwala sa kaniyang nagawa. “Isa ka pa! Kailan pa, kailan mo na ako niloloko, Jacob. Bakit mo nagawa sa akin ‘to!” nanginginig ang labi niyang sigaw rito habang lumuluha. Jacob sneered, his words makes her stunned. “You utterly useless! Paano ko pagtitimpian ang boring na kagaya mo. Unlike your sister, Sera. . .she’s satisfy my needs, Euridice!” Sumisikip ang puso ni Euridice habang nakatitig kay Jacob. Hindi niya ubod-akalain, na magagawa iyon sa kaniya ni Jacob. Si Jacob na akala niya ay hindi siya magawang saktan. Si Jacob na naging sandalan niya at minahal pero, nagawa siyang pagtaksilan. Pakiramdam ni Euridice ay tila tumagos hanggang buto niya ang sakit sa mga sandaling iyon. At tuluyang nasugatan ang puso niya. Pinili niyang hindi umimik, hanggang sa napasugod sa kanila si Isolde. Pero, imbis na suwayin ang anak, ay siya pa ang napagbalingan nito. Umiiyak kasi si Seraphina habang hawak ang pisnging nasampal niya at sa lakas niyon, nagmarka ang palad niya. “Mommy, sinaktan ako ni Euridice!” iyak nitong sumbong. Bumaling nang tingin sa kaniya si Isolde at hindi maipinta ang mukha nito nang lapitan siya. “You nag! How dare you to hurt my daughter!” singhal nito at naramdaman na lamang niya ang palad nitong dumapo sa kanyang pisngi at paulit-ulit siyang pinagsasampal. She endure it. The pain is just nothing to her now, compared to how betrayal her lover and her step-sister is. “Is that it, Isolde?” buong tapang niyang naisambit bagay para matigilan ang madrasta niya. “Bago mo ako saktan, tiyakin mong hindi malalaman ng ama ko ang pinaggagawa ninyo! Dahil, ibubunyag ko sa Salvatore Family, ang kataksilan at kakatihan ng kanilang magiging daughter-in-law!” seryoso at mariin niyang banta rito. Natigilan at napaawang ng bibig ni Seraphina. Bakas sa pagmumukha nito ang takot. Ngumisi si Euridice, bago niya tapunan nang masamang tingin si Jacob na maging ito man ay halos takasan ng kaluluwa. Alam nilang pareho kung gaano ka-maimpluwensya ang pamilyang iyon. Kinatatakutan ito at higit sa lahat hawak sa leeg ang kanilang mga tauhan. At isa ang daddy niya sa mga tauhan ng kompanyang pagmamay-ari ng Salvatore Family.