Gavin
Hindi ako bumalik agad sa Floresta.
Gusto ko, pero hindi puwede.
Kasi kung pupunta ako doon, alam kong may dalawang bagay akong mahaharap:
Una, si Ysabelle—at yung mata niyang parang laging may tinatago, pero kapag ngumiti, parang gusto mong maniwala na okay lang siya.
Pangalawa, yung sarili ko—na ayokong umamin na mas madali sana kung hindi siya kay Lucien tumitingin.
So I stayed in the city.
UL.
Hospital wing.
Mia.
At the moment na pumasok ako, alam ko na agad na may bagong drama.
Kasi may mga tao sa hallway. May whispers. May staff na masyadong nakatingin.
Pagbukas ko ng pinto sa kwarto ni Mia, sumalubong sa’kin yung boses niya.
“Gavin,” mahina, parang biktima. “Can we talk?”
Si Lucien nakatayo sa bintana, nakatalikod, kamay nasa bulsa, posture ng taong gustong tumak
