Pag-akyat pa lang nila sa second floor, nagsimula na agad si Kleo.
“So,” sabi niya habang naglalakad sa mahabang hallway, “ilang tao na ba ang dinala mo rito against their will?”
“None.”
“Wow. So ako ang first?”
“You’re not a hostage.”
“Debatable.”
Vincent didn’t even glance at her. “You have too much energy for someone being threatened by a criminal network.”
“Thank you. Inaalagaan ko talaga ang sarili ko.”
“Nakikita ko.”
“Liar.”
Huminto siya sa tapat ng double doors sa east wing at binuksan iyon.
Maluwag ang kwarto. Hindi sobrang engrande sa nakakasilaw na paraan, pero halatang mahal. May malaking kama, sitting area sa tabi ng floor-to-ceiling windows, sariling terrace, dark wood shelves, soft lamps, at isang walk-in closet na halatang mas malaki pa sa dating kwarto ni Kleo sa
