After my pre-bedtime routine, I dial Cash’s number on my phone and wait until he picks up.
“Issay?” narinig kong pagsagot niya.
Halata sa boses niya na parang naalimpungatan lang siya. Na-guilty tuloy ako bigla. It’s late before I realize na alanganing oras na pala and the guy probably only had a fiew hours of sleep tapos papasok pa sa trabaho na sobrang stressful.
“Good morning, doc,” bati ko. “Naistorbo ba kita?”
“It’s almost two AM,” he answers in a raspy voice. “Why are you still up?”
“Sorry kung naistorbo kita,” parang wala sa sariling sabi ko. “Tulog ka na ulit.”
Ewan ko kung matatawa ba ako o malulungkot sa katangahan ko. Hindi naman ako dating ganito mag-isip. Usually, tatawag ako tapos straight up kong sasabihin kung anong pakay ko. Lately, parang hindi ko
