Prologue
PROLOGUE
I SHIVERED while thinking what will the next plan he'll do. I'm scared just thinking about it. Because I know he's doing it with the reason for what I did to him before.
Because I feel it!
Galit sa mata ng lalaking kumidnap sa akin. Hindi lang siya kung hindi ang kasamahan niya.
Kasalanan ko rin kung bakit nila ito ginagawa. Ngunit sapat na ba 'tong dahilan para ikidnapped ako at dalhin dito?!
Humikbi ako...
Ilang beses na walang tigil sa pagtulo ang luha ko dahil sa sitwasyon ko ngayon na hindi ko lubos maisip na mangyayari sa akin.
ILANG SANDALI, bumukas ang pinto na kinatalon ko. Mabilis kong pinunasan ang luha sa mata. Pumasok sa silid ang lalaking hanggang ngayon ay hindi ko inaasahan at inaakalang makikita ko ulit pagkatapos ng ilang taon.
None other than my ex-boyfriend Logan Haslet Fajardo.
"EAT," Malamig na wika niya sa akin at tinignan ako ng walang emosyon.
Kung nasa magandang sitwasyon siguro ako. Nacompliment ko na ang kung gaano kagwapo ng lalaking nasa harapan ko.
Pero hindi ko rin maiwasan pagmasdan ito. Kung may nagbago ba rito at makompiment pa rin.
None.
He still has that eyes that will melt you kahit tignan mo lang. He has a perfect jawline, red and a liitle bit pinkish lips. Pointed nose and a heart shape face.
Napabuntong hininga ako ng maramdaman ang pagtibok ng puso ko kahit na dapat hindi ko na maramdaman. Nasa alanganin na nga 'kong sitwasyon eh.
Nakatayo ito sa harapan ko at nakahalukipkip.
He arched his eyebrow when I didn't respond, "Gusto mo bang subuan pa kita, Annika? Sabihin mo lang." Naka igting ang panga na sabi nito sa akin.
"I -I don't want to eat." Mariin at nauutal kong sambit.
"Do you want to die?" Tanong niya sa akin na kinakagat ko ng labi.
Umiling ako.
"Edi kumain ka." Tugon pa niya sa akin.
"I want to go home." Lumiit ang boses na sabi ko at naiiyak na tumingin dito.
Kung magtatagal pa ko, baka saktan na talaga ko nito.
"Go home then, Kung kaya mo." nakangising sabi nito na mas lalo kong kinanginig.
"Why are you doing this?" Tanong ko, garalgal ang boses.
"I'm not going to do this, you know. If you only fight for us."
So I'm really right dahil nga sa ginawa ko. Pero matagal na 'yon eh.
"I--, " I was about to explain ng maunahan ako nito.
"I told you to wait me, Annika. Para maging sapat na ako sa matapobre mong pamilya! Pero t*ngina!" Sigaw nito at hindi napigilan ang galit sa akin. Hinawakan pa nito ang baba ko at tinignan ako ng may puot at galit.
"T*ngina! While I was busy making way to change their f*cking mind and accepted our relationship! Nakipag break ka sa akin at pumayag na ipakasal ka sa mayaman. Dahil ano nga bang dahilan? Dahil sa hindi ako mayaman. You're the reason why I become a better man. But you're also the one who create this monster infront of you.
I'll give you 30 days... Annika. 30 days to make you feel what I felt years ago. Then I will set you free. So just be thankful because it's only 30 Days."
Natulala ako pagkatapos nito 'yon sabihin at tumalikod.
Now, what should I do.
30 days...
I have to think so I can leave.
I don't want... what he's telling me. If only he knew the truth.
Now, This will be the start of 30 days slave...
In the arm's of my
EX-BOYFRIEND.
