Samantha's POV
Aga aga, kumunot agad noo kong pababa ng sasakyan, pano ba naman aga aga siya agad makikita kung palabas ng coffee shop na to.
Nakita niya ako pero inirapan niya lang ako at hindi pinansin. Mukang alam ko na ang sinadya niya dito. Napangisi ako at nilingon siyang pasakay ng sasakyan.
"Wait." Napalingon siya sakin. "Naguging madalas na ata punta mo dito." Sabi ko. "Kung iniisip mo na palagi ako dito. Hmm! Oo palagi ako dito. Lagi ako dito natambay habang naghahanap ako ng trababo." Saad ko.
"Miss, hindi ikaw ang sinadya ko dito. Kung hindi ito.." Tas tinaas niya sakin hawak niya. Umorder pala siya. Inirapan ko lang siya dahil sa sinabi niya.
Pasakay na ulit siya ng sasakyan ng muling humarap sakin. "Anyway.." Tinaasan ko siya ng kilay. Sinara niyang muli pinto ng sasakyan niya at lumapit sakin. "Kahapon may napansin ka bang nalaglag ko?" Tanong niya. Ngumisi naman ako. "Hmm look, importante kasi sakin lahat ng iyon." Hindi ako sumagot, tiningnan ko lang expression ng muka niya, he looks desperate slight. Natatawa ako sa isip ko. Wala akong sinabi o sinagot. Kahit pa na hinihintay niya ang sagot ko. Lumunok siya. "I guess wala. Sige salamat nalang." Tinalikuran na niya ako ulit at naglakad na papunta sa sasakyan niya. Ano bang klaseng tao to. Kahit likod lang niya napakaperfect. Pasakay na siya ng sasakyan ng tawagin ko siya.
"Miguel Anthony Arcela." Agad siyang napalingon sakin. "Mr. President, the son of the owner of Arcela Rice Mill." Dagdag ko pa. Agad naman siyang napangiti dahil sa sinabi ko at lumapit sakin.
Bigla akong natigilan dahil sa pagngiti niya, parang tumigil ang ikot ng mundo at blurred na muli ang paligid, slow motion, slow motion ang paglapit niya sakin, yung labi niyang nakangiti at bumubuka dahan dahan.
"Miss! Miss! Okay ka lang ba?" Natauhan ako ng magsnap siya sa muka ko.
"A-ah.. A-ano yon?"
"I said, nakuha mo yung mga cards ko?" Tanong niya. Kumunot naman noo ko.
"And so? Kung nakuha ko nga?"
"Nasan?" Inilahad niya kamay sakin. Kaya naman napabuga ako ng hangin.
"Ano yon? Pambihira! Ganon ganon na lang? Basta mo nalang kukunin?"
"H-ha? Oh come on miss, this is not the right time to play with me. Kailangan kong mabawi yon, importante sakin yon."
"Ibabalik ko naman e! Sana.. Kaso nagbago na isip ko after mo kung bastusin kahapon."
Nagtataka lang niya akong tinitingnan pero bakas dito ang namumuo ng inis.
"Miss may trabaho pa ko. Ibalik mo na sakin mga gamit ko."
"Pano kung ayoko."
"What!?" Nakapamewang na siyang naiinis.
"Come on! Magkano ba kailangan mo?" Dinukot niya wallet niya na siyang nakapaginsulto sakin at nilaharan ako ng lilibuhin niya.
"Alamo sumosobra kana e! Una, nirape mo ako, tapos kahapon kakausapin kita para dun sa ginawa mong panghahalay sakin, paulit ulit muna akong binabastos ah, ganyan ba talaga tingin niyo saming mga babae ha! Na madadaan nio sa pera at s*x! Na pagkatapos niong gamitin basta basta niyo iiwan at hindi na papansinin. Yan ang ginawa mo sakin pagkatapos mo akong gamitin!" Dare darechong sabi ko sa kanya, mukang napapalakas pa dahil andaming nakatingin saming dalwa.
"W-what? And now you are accusing me?" Mataas narin boses niya. "I cant deal with this anymore. Alamo bang pwede kitang kasuhan sa mga accusations mo sakin!"
"Kung meron mang dapat magsampa ng kaso! Ako yon! Ako kasi yung biktima! Porket nakainom ako ng gabing yon, may lakas ka na ng loob na halayin ako!"
"What the hell are you talking about!? You shut up! Wala akong ginagawa sayo! Nababaliw kana!"
"Ako pa ngayon ang baliw ha!! Eto sayo!! p*****t r****t!!" Mabilis ko siyang sinampal ng malakas at saka ako umalis!
"What the hell"
****
"Anoooo!!?" Sabay sabay sigaw ng mga kaibigan ko. Nandito sila ngayon sa bahay ko. Dito sila magoovernight dahil bukas na flight ni Jane papuntang Japan.
"Girl mamimiss ko to eh. Kapag nasa Japan na ako, videocall tayo para pagkwentuhan ang mga susunod na mangyayari pa kay Sammy dahil sa ginawa niya." Saad ni Jane.
"Hay nako, bat kasi ginawa mo pa yon!"
"Pero alam mo, agree ako sa ginawa ni Sam. Babae tayo e. Mali yung ginawa ni Mr. Handsome na yon sa kaibigan natin. Lasing tong kaibigan natin, at pinagsamantalahan niya tong kaibigan natin." Malakas na loob ma sabi ni Anne. Umagree nalang yung dalwa.
"Anong balak mo ngayon?" Tanong ni Michelle.
"Gusto ko magsorry siya sakin." Sabi ko nalang, wala nadin naman kasing mangyayari talaga pa. Diko na maibabalik pa nangyari. "Yun lang. Kakalimutan ko ginawa niya."
"Group hug nga girls, mamimiss ko kayo talaga." Saad ni Jane at naggrouphug na nga kaming apat. Nakakalungkot nga lang dahil aalis na bukas ang kaibigan namin.
****
"So pano? Magiingat na lang kayo dito ha." Isa isa kaming bineso ni Jane. Kanya kanya naman kaming iyakan. "Sige na.. Hay mamimiss ko talaga kayo! Group hug mga muna." Nagyakapan kaming apat ng sobrang higpit.
"Magiingat ka din don ha. Balitaan mo kami."
"Masaya kami para sayo, at para sainyo ni Paul." Si Paul yung fiancee niya na highschool at college boyfriend niya.
"Bye" kumaway na siya samin para magpaalam.
Ng tuluyan na ngang makapasok sa loob kaibigan namin. Nagsimula na kami maglakad palabas.
"Girls." Napatingin kami ni Anne kay Michelle habang nakatingin sa cellphone niya.
"Bakit ano yan?" Tiningnan ni Anne tinitingnan nito sa cp niya. "Ohmyghaad!" Halos pabulong nito at sabay silang napatingin sakin.
"Ano?" Tanong kong nagtataka, kinakabahan ako sa dalwang to. Sinilip ko din ang tinitingnan nila.
Nagulat ako sa nakita ko.
Picture ko at nung lalaking yon. Ginawan ng memes, nakasampal ako sa kanya. At ang caption, ginagawang katawa tawa.
"Look eto pa." Nakita namin ang isang video na may caption na.
The Young President is a r****t at nandon ang laman ng video tungkol sa pagtatalo namin kahapon. Malinaw ma malinaw maging ang mga boses namin.
"s**t!" Bulong ko sa sarili.