Unti unting bumubuhos ang ulan kasabay ng pagbaba ng coffin niya sa ilalim ng lupa. Kasabay ng bawat patak ng ulan ang bawat pagpatak ng luha ng mga magulang ko at lahat ng taong nagmamahal sa kapatid ko.
Habang lumilipas, unti unti nading nababawasan ang tao hanggang sa mapatingin na lamang ako sa tumapik sakin. Napababa ang tingin ko sa kanya.
"Matt, uuna ako." Tinanguan ko lamang siya atsaka binalik ang tingin sa libingan ng kapatid ko.
Napakabigat ng pakiramdam ko. Parang may kung anong nakapasan sa buong katawan ko. Nasara ko ang kamao habang pinipigilan ang pagtulo ng luha ko dahil sa namumukol na bato sa may lalamunan ko.
Matagal akong nakatayo kasabay ng pagkabasa ko dahil sa paglakas narin ng ulan.
"Tutuparin ko lahat ng pangako ko sayo Miguel, kahit ano pa man mangyari. Hind
