(Angel’s POV)
Tinititigan ko lang ang apo ko pero yung saya niya ay hindi ko maitatanggi na galing sa kaniyang puso.
Naalala ko naman yung ilang taon ang lumipas. Yung pagmamahal ko kay Daniel ay ganitong-ganito rin.
I feel weak. I can’t picture out kung ano na ba ang nangyayaring ito sa akin. “Can you leave us just for a moment?” Saad ng doktor sa mga kasamahan ko sa silid.
Bumilis naman ang pagtibok ng aking puso. Alam ko ay namamawis ako ngayon na punong-puno nang pagtataka.
“We need to go out.” Marahang tugon ni Daniel na agad naman siyang sinundan ni Grae at ng iilan kong tauhan.
I was puzziling my self at inaalala kung saan nanggaling ang nararamdaman ko ngayon. On why I was spitting blood at ang panghihina na hindi ko matanggi.
Nang dalawa na lang kami ng doktor ay inalalay
