CHAPTER 7
Gift
Nanatili akong tahimik, pinipigilan ang sarili na humikbi. Hindi muna ako nagpakita kay Jinx dahil baka makita niya na umiiyak ako.
Ilang sandali pa ang pinalipas ko kaso ay hinanap na ako ni Jinx.
“Lucky?” paghahanap niya sa ‘kin. “Labas ka na. Wala nang makakakita sa ‘yo.”
Dali-dali kong pinunasan ang mga luhang dumausdos sa pisngi ko.
Hindi ngayon ang tamang oras para mag-drama pero kasi, sobra lang akong na-touch sa kabaitan niya!
“Lucky?” Nang muli niya akong tawagin, wala na akong nagawa pa kung ‘di ang lumusot papasok sa butas. Bago ‘yon, sinigurado kong wala nang bakas pa ng luha sa mga mata ko.
Nakita ko ang hinain ng maid sa table na mga pagkain. Marami ‘yon at talagang dalawa ang plato. Ang platong malapit s
