Chapter 4

1048 Words
I made myself adorable bago ako pumunta ng conference namin ni Alex. Dahil pag-uusapan namin ang contract of company and the endorsements of company, too. Pagbukas ko ng door ng meeting room. Binati ako ng iba pa naming co-shareholders ng kompanya. They are so elegance. Buong gulat ko na lamang nang umupo ako at nasaharapan ko ang isang babaeng familiar ang mukha niya sa akin. Nanlaki ang mga matako. I was surprised. Hindi ako makapaniwala? Nananaginip ba ako? Si Lena? Siya ang babaeng kaharap ko ngayon. Paanong nangyari ito? Hindi ako makapanila kaya bahagya akong napalingon sa kanila at pagkatapos napalunok. I acted natural. Ganoon din si Lena. Maging siya ay makikita sa kaniyang mga galaw na hindi siya makapaniwala na nandito ako? Kung ano ang ginagawa ko rito? Naguguluhan ako sa mga nangyayari. I can't believe that after a long time we met again accidentally. Ipinakilala siya ni Alex as his fiancee. It seemed my whole world was broken. I felt so much pain. Parang sinaksak ang puso ko nang paulit ulit nang mga sandaling ito. Ikakasal na pala sila? Hindi ko alam! Parang dinabog ang dibdib ko at hindi ako makahinga. Nanghina ang pagkatao ko! Lena had a new boyfriend at bestfriend ko pa. Sobrang sakit ang naramdaman ko. I have nothing to do is just to calm down myself at the entire of growing rare different emotions inside me. Para akong pinapatay! Para akong pinapahirapan. Ang sakit! Hindi ko matanggap sa sarili ko. Ano ang nagawa ko para mangyari ito sa akin? Matapos ang meeting. Pauwi na sana ako ngunit nilapitan ako ni Lena. Wala naman tao rito sa parking lot kundi kami lang. "At bakit sinundan mo ako? Ano ang kailangan mo?" tanong ko sa kaniya. Pinigilan kong pumatak ang aking mga luha. "I want talk to you!" malamig niyang sinabi. "Why Lena? Matapos ang mahabang panahon na hindi ka nagparamdam. Tapos malalaman ko na mayroon ka ng iba!" My voice was cracked in that way. Seemed my voice arised. I can't control emotion. Nasasaktan ako. "Knight! Can you please calm down. Let me explain!" she begged. "S-sorry kung hindi ko na sasagot ang mga tawag mo noon. Dahil naging busy kasi ako. At nang magkaroon ako ng free time tinawagan kita pero hindi na kita macontact. I can't reached out you anymore. Ano ba ang nangyari?" She sighted then I looked away. Putangina ang sakit! Dahil doon pinagpalit ako? "You know Knight. Para akong mabaliw noon nang hindi ka magparamdam sa akin. Hindi ko alam ang gagawin ko sa point na iyon. I got trauma. Hindi naging madali sa akin ang lahat na kalimutan ka." Her tears start falling even mine when we faced each other. Umiiyak na siya sa puntong ito. Nakakabaliw. "Nakilala ko si Alex. Tinulungan niya akong bumangon! Siya ang naging sandalan ko nang mawala ka!" I bursted into laughed. Bitterness ang umaapaw sa sarili ko. But at the same time gulong gulo ako sa mga sinabi niya. Hindi ko alam kung sino ang may kasalanan sa amin? Ako ba? Parang kasalanan ko ang lahat eh? Parang kasalanan ko ang lahat. I felt I was froze in my position. Parang bumalik ang lahat sa isipan ko. Ang matatamis naming mga alaala. Mga oras na namamasyal kaming magkasama. Tumatawa! Lahat nang iyon ay bumabalik sa isipan ko. Nasasaktan tuloy ako nang wala sa oras. Nasasaktan tuloy ako. Bakit ang lupit ng kapalaran sa akin? Bakit sa akin pa nangyari ito? Bakit ako pa? Pumatak lamang ang mga luha ko. Ang sakit sakit! Hindi ko matanggap. "Pero Lena hinintay kita noon. Pero sa gitna nang paghihintay ko ay nakahanap ka na pala ng iba. Until now I'm still waiting for you! But when you come back you are with someone's place." I feel the nonstop falling my tears into my cheeks. Para akong bata na humihikbi sa pag-iyak sa harapan niya. "You know Lena? Marami sana akong plano para sa atin... But I think it all faded away. I thought that just a dream after all. It's was all just a figment of my imagination! Ang bilis mong kalimutan ang lahat." Gusto siyang yakapin. Gusto ko siyang hawakan. Pero hindi ko magawa. Dahil ang minamahal kong Lena noon ay may bago nang nagmamay-ari sa kaniya. "You remember those days when we were so young and in love! We went to watch movies, ride bikes, study together and go to the beach! We did everything together happily. Our love story so blossomed in that moment." I laughed in bitterness. Nakakatawa isipin kahit masakit. Para akong baliw. "But that's okay, Lena! Maybe we destined to met but not meant to be. So let's just pretend that it didn't happened at all!" Hindi mawari ang nararamdaman ko. Hindi ko alam na aabot kami sa ganito. I never expected this will happened between us. "You are already engaged now with Alex. My bestfriend! I thought you were happy with him. I know he is a good lover as me. Your happiness will always be my happiness, too even I'm no longer part of it." Masaya na akong makitang hawak ka ng iba dahil doon ka masaya. Hindi ko ipipilit ang sarili ko kung masasaktan ka. Kung saan ka masaya doon na lang ako. I cannot control my tears from falling. I cannot understand the situation. Ang gulo-gulo. I only know is to explain while crying and sobbing. "Lena! I patiently waiting for you until now because... M-my heart only beats for you! My heart not capable of loving someone... But only you Lena because I love you!" My heart shattered because of the so much pain I felt. Napahagulhol na lamang ako sa iyak at pagkatapos binuksan ko ang kotse ko para pumasok. "Knight!" sambit ni Lena habang humahagulhol sa iyak. Ang makita ko siyang nagkakaganoon ay sobra akong na sasaktan. Alam kong sobrang sakit ang nararamdaman niya. I understand her situation. I feel the same way. Nasasaktan siya. Pinatakbo ko na ang kotse ko para umalis. All our sweet memories are flashing in my mind. Nakakabaliw! Nang makarating ako ng mansion. Si Lena pa rin ang laman ng isipan ko. Our past always mesmerizing into my mind. Kaya maslalo akong napahagulhol sa iyak. Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Nagmumukmok ako sa isang tabi.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD